islami haberdini haberortadoğu haberleriislam coğrafyası
DOLAR
45,1817
EURO
53,1100
ALTIN
6.634,62
BIST
14.442,56
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Hafif Yağmurlu
12°C
İstanbul
12°C
Hafif Yağmurlu
Cumartesi Hafif Yağmurlu
12°C
Pazar Hafif Yağmurlu
12°C
Pazartesi Hafif Yağmurlu
14°C
Salı Hafif Yağmurlu
16°C

ÇOCUKLARINIZDAN KORKMAYIN

ÇOCUKLARINIZDAN KORKMAYIN
A+
A-

ÇOCUKLARINIZDAN KORKMAYIN

“Oğlum ilk kez duymuş olmalı ki,

‘Allah’tan korkulur muymuş hiç? O en sevdiğimiz, en merhametli olan değil mi?’ diye geldi geçen gün.”

Gerçekten anlamak istiyordu.

“Evet,” dedim, “O en sevdiğimiz. Ama bazen en sevdiğimizi razı edememekten korkarız. O endişenin adı korku olur.”

“Anladım,” dedi.

Keşke biz de bu kadar sade anlayabilsek.

Bir nesil, saygının korkuyla sağlandığı evlerde büyüdü.

Hatta çoğu zaman Allah bilinci bile sevgisinden önce yerleştirildi kalplerimize.

“Allah’tan korkmayan” kötüydü.

İyi olan, Allah’ın azabından korkandı.

Babalar kızgın kaşla otorite kurdu.

Anneler “babana söylerim” cümlesiyle düzen sağladı.

Sevgi vardı belki…

Ama hep korkunun arkasında duruyordu.

Hata yaptığımızda çoğu zaman anlayıştan çok sertlikle karşılaştık. Evde de okulda da…

Eskiden, açlığını misafirlikte sessizce annesine söylediği için  arsızlıkla suçlanan çocuklar vardı.

Biz de o anlayışsız tepkiyi disiplin zannettik.

Ve bu çoğumuz için sınır ile sertliği birbirine karıştırdığımız bir dönemdi.

Şimdi devran döndü.

Ama değişmeyen bir şey var: korku.

Bu defa ebeveynler çocuklarından korkuyor. Sevilmemekten, psikolojilerini bozmaktan, modern ebeveyn olamamaktan…

Anne, çocuğundan “ekmek alır mısın?” ricasında bile bulunamıyor.

Alacağı cevabı bilmenin tedirginliğinden.

Sınır çizmekten, uyarmaktan, “hayır” demekten çekinen ebeveynler olduk.

Otorite yavaş yavaş çocukların eline geçti.

Dün korku çocukları susturuyordu. Bugün ebeveynleri.

Ama iki dönemde de kaybolan şey aynı: sağlıklı otorite.

Çünkü ne saygı için korkuya ihtiyaç var,

ne disiplin için katı kurallara.

Ama hoşgörü adı altında sınırsızlığa da ihtiyaç yok..

Çünkü çocukların ihtiyacı sınırsız özgürlük değil,

güvenli sınırlar, sağlıklı disiplindir.

Çocuk, ebeveynini zaten koşulsuz sever.

Ama ebeveyn, çocuğun her dediğini yaparak ona şunu öğretir:

“Seni sevdiğim için her dediğini yapıyorum.”

Oysa sevgi bu değildir. Pekala biliyoruz.

Yani korku kültürü bitmedi diye düşünüyorum.

Sadece yer değiştirdi.

Ve korkunun yönettiği evlerde

sağlıklı çocuklar büyümüyor.

Şeyma Demircan Namazcı

Yazarımızın DİĞER YAZILARINA ULAŞMAK İÇİN BURAYA Tıklayın

Mirat Haber – YouTube

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.