Bu Şuur Ancak Kur’anla Oluşur: Cenna’nın Göz Yaşartan Hikâyesi

Bu Şuur Ancak Kur’anla Oluşur: Cenna’nın Göz Yaşartan Hikâyesi

“Babam beni dünyada görmedi… Ama Kur’ân’ın nuruyla kıyamette tanıyacak.”

Cezayir’in Bouira şehrinden küçük bir mucize: Cenna Hebe er-Rahman (جنى هبة الرحمن).

Cenna henüz anne karnındayken babası vefat etti.
Babası onu hiç kucağına alamadı…
Yüzünü hiç göremedi…
Adını bile duyamadı.

Cenna dünyaya babasız, fakat kocaman bir hasretle gözlerini açtı.

Fakat bu hasret onu yıkmadı; bilakis kalbini Kur’ân’ın nuruna bağladı.

Annesinin şefkat dolu kollarında büyüdü, kalbini Kur’ân’a sığındırdı.
Daha 9-10 yaşlarındayken Kur’ân-ı Kerîm’i baştan sona ezberledi.
Küçük yaşta hafız oldu.

Babasına duyduğu özlem kalbinde bir yara olarak kalmadı.
Her okuduğu ayette, her ettiği duada bir ateşe, bir azme dönüştü.

Ve bir gün, o masum sesiyle şu cümleyi kurdu:

“Babam beni dünyada tanımadı…
Ama Kur’ân’ın nuruyla kıyamet gününde beni tanıyacak.”

Bu sözler, Youcef Zaghba’nın sunduğu “علمتني الحياة – Bana Hayatı Öğretenler” programında döküldü yüreğinden.
Program kısa sürede 25 milyondan fazla izlenmeye ulaştı ve milyonları gözyaşına boğdu.

İşte o yürekleri titreten mülakattan unutulmaz anlar:

Sunucu:
“Kızım… Rahmetli babanı hiç gördün mü? O seni tanıyabildi mi?”

Cenna (sakin, fakat gözleri nemli bir kararlılıkla):
“Hayır… Babamı hiç görmedim. O da beni görmedi.
Adımı bilmiyor… Yüzümü de bilmiyor…

Ama Kur’ân’a ve öğrendiğim ilme yemin ederim ki,
inşallah kıyamet gününde bütün yaratılmışların arasından beni tanıyacak.”

Sunucu (sesi titreyerek):
“Maşallah… Ne güzel bir iman. Allah senden razı olsun.”

Annesi (gözleri dolu dolu, gururla):
“Cenna bana sık sık sorardı:

‘Anne, babam beni görmedi… beni tanımadı… kıyamette beni nasıl tanıyacak?’

Sonra kendi kendine gülümser ve şöyle derdi:

‘İnşallah anneciğim… Kur’ân’ımla tanıyacak beni.’”

Sunucu (duygulanarak):
“Bu soruyu sormak bile içimi yaktı… Programın en zor sorusu buydu.
Allah sana sabır versin evladım.”

Cenna (gözleri uzaklara dalarak):
“Her defasında kalbim duracak gibi oluyor…

Babam hâlâ orada… beni bekliyor.
Ama ben onu hiç göremedim…

Bu çok zor bir hasret.”

Sunucu:
“Kolay değil değil mi?”

Cenna:
“Hayır… hiç kolay değil.
Ama Rabbimin rahmetiyle inşallah cennette buluşacağız.”

Sunucu:
“Hayatında en çok neyi temenni ettin?”

Cenna (gözyaşlarını tutamayarak):
“Hatim gecemde…

O kalabalık, o güzel gecede anneme dedim ki:

‘Keşke babam da burada olsaydı…
Dua ederken keşke yanımda olsaydı…’”

Sunucu (hayranlıkla):
“Biliyor musun Cenna?

Şu an bütün Cezayir seni izliyor.

Ve herkes içinden şöyle geçiriyor:

‘Keşke bu kız benim kızım olsaydı.’

Bütün babalar, kızlarının böyle imanlı olmasını diler ve ister.”

Cenna (tevazu ile gülümseyerek):
“Bu Allah’ın bir lütfu…

Ben bunu bir eksiklik olarak görmüyorum.
Aksine gizli bir güç kaynağı oldu benim için.”

Sunucu:
“Gizli bir güç kaynağı…”

Cenna (kalpten gelen bir kararlılıkla):
“Evet…

Her dua ettiğimde babam için şöyle diyorum:

‘Ya Rabbi, babamı Firdevs’in en yücesine koy.’

Ben başka bir cennet istemiyorum…
Sadece orası olsun istiyorum.”

Bu küçük kızın masumiyeti ve derin imanı,
en ağır acının bile nasıl nura ve kuvvete dönüşebileceğini gösteriyor.

Babaya duyduğu özlem, onu Kur’ân’ın en güzel talebelerinden biri yaptı.

Allah Cenna’dan razı olsun.
Annesine sıhhat ve ferahlık versin.
Babasıyla Firdevs cennetinde ebedî buluştursun.

Ve bizlere de böyle tertemiz, iman dolu evlatlar nasip etsin.
Âmin.

Tercüme: Ahmet Ziya İbrahimoğlu

Şimdi bu gerçek hikayenin kahramanını dinlemek için elinize bir mendil alın ve linki tıklayarak izleyin:👇
https://youtube.com/watch?v=D1Kl-eAF8mg&si=3UKeJhS_nOb98sp1

İSLAMİ HABER “MİRAT”

YOUTUBE