ÇİN ENDONEZYA’YI NASIL TESLİM ALDI?

Tarihsel Dönüşüm ve Ekonomik Hakimiyetin Arka Planı

Güneydoğu Asya, yüzyıllar boyunca İslam tüccarlarının ve denizcilerinin İslamiyet’i ve ticareti taşıdığı, Hint Okyanusu ile Pasifik’i bağlayan dünyanın en hareketli ticaret merkezlerinden biriydi. Ancak sömürgecilik dönemi ve sonrasındaki bağımsızlık süreçleri, bölgedeki ekonomik dengeleri kökten sarstı.

Endonezya özelinde çarpıcı bir tablo kendini göstermektedir:

• Nüfus ve Servet Dengesi: Ülke nüfusunun %3’ünden daha azını oluşturdukları bilinen Çin kökenli azınlık, Endonezya ekonomisinin %70’inden fazlasını elinde bulundurmaktadır.
• Dev Şirketler: Endonezya’daki en zengin 50 büyük şirketin 42’si Çin kökenli iş insanlarına aittir.
• Bölgesel Zenginlik Kıyaslaması: Endonezya’daki en büyük 50 şirketin toplam serveti 306 milyar dolar seviyesindeyken; Japonya’daki en büyük 50 şirketin varlığı 228 milyar dolar, Güney Kore’deki 50 büyük şirketin serveti ise 175 milyar dolar civarındadır.

Bölgesel Bir Model: Filipinler, Tayland, Malezya ve Singapur

Endonezya’da görülen bu ekonomik model, coğrafi olarak çevre ülkelere de yansımaktadır:

• Güneydoğu Asya Zinciri: Filipinler, Tayland ve Malezya’da da ticaret ve sermaye benzer şekilde Çin kökenli azınlıkların kontrolünde şekillenmektedir.
• Singapur Örneği: Malezya’dan ayrılarak bağımsızlığını kazanan stratejik Singapur adası, demografik ve ekonomik yapısıyla adeta “küçük bir Çin” görünümüne bürünmüştür.

Sömürgecilik sonrası kurulan yerel yönetimlerin çoğunda, ticaret erbabı köklü topluluklar ekonomik dalgalanmalar, liyakat eksiklikleri ve küresel sermaye hareketleri karşısında ellerindeki birikimleri büyük oranda bu ağlara kaptırmıştır.

Günümüzün “Ekonomik Sömürgecilik” Taktiği: Yatırım Maskesi

Geçmişte kılıçla veya doğrudan askeri işgallerle yapılan sömürgecilik, bugün yerini ekonomi, ticaret yolları ve yatırım anlaşmaları adı altında yürütülen modern bir bağımlılık düzenine bırakmıştır.

Çin, “Kuşak ve Yol” gibi devasa projeler ve doğrudan yabancı yatırımlar vasıtasıyla gelişmekte olan ülkelerin altyapısını finanse etmekte, ancak bu süreçte ülkeleri ağır borç yükü altına sokmaktadır. Endonezya ve çevre ülkelerde görülen bu süreç, şu aşamalarla işlemiştir:

1. Finansal Kuşatma: Ülkelerin kaldıramayacağı büyüklükte kredi ve altyapı yatırımları sunulması.
2. Stratejik Varlıkların Kontrolü: Ödeme güçlüğü çekilen projelerin limanlar, madenler ve kritik tesisler dahil olmak üzere uzun vadeli olarak Çinli şirketlere devredilmesi.
3. Demografik ve Ticari Hakimiyet: Yerel pazarların Çin mallarıyla doldurulması ve yerli üreticinin rekabet gücünü yitirerek tasfiye edilmesi.

Sonuç

Yüzyıllar boyunca ticaretin timsali olan bölge halkları, sömürgecilik sonrasında kurulan idarelerin zaafları neticesinde ekonomik bağımsızlıklarını büyük ölçüde kaybetmiştir. Bugün Endonezya örneğinde açıkça görüldüğü üzere, Çin’in yatırım ve ticaret adı altında yürüttüğü stratejiler, ülkeleri fiziksel olarak işgal etmeden içeriden teslim almanın ve kalıcı bir ekonomik egemenlik kurmanın modern birer aracı haline gelmiştir.

İslami Haber ”MİRAT” – YouTube