Tarih, 21 Ağustos 2013’ü gösterdiğinde Suriye’nin Doğu Guta bölgesinde, insanlık tarihinin en karanlık sayfalarından biri yazıldı. Şafak vakti, uykunun en derin olduğu saatlerde, sivil halkın üzerine bir sessizlik gibi çöken sinir gazı, binlerce masumun son nefesi oldu. Yataklarında uyuyan çocuklar, anneler, babalar ve yaşlılar; çoğu can çekişmeden, sadece derin bir uykuya dalar gibi sessizce hayattan koptu.

Aradan tam 12 yıl geçti, ama Doğu Guta’nın o acı dolu gecesinin feryatları hala kulaklarımızda. Kimyasal silahlarla zehirlenen topraklarda açan çiçekler, o gün toprağa düşen masum ruhların hatırasını taşıyor. Bu sadece bir katliam değil, aynı zamanda insanlığın vicdanında açılan kapanmaz bir yaradır.

Yüzlerce, hatta binlerce insanın gözleri önünde yavaşça solup gittiği bu trajedi, savaşın soğuk ve acımasız yüzünü bir kez daha gösterdi. Doğu Guta’da yaşananlar, sadece bir coğrafyanın değil, tüm dünyanın ortak acısıdır. Unutulmuş değil, sadece zamanın tozlu sayfalarına saklanmış bir acıdır. O gece yitip giden her can, bize savaşın ne kadar anlamsız ve acımasız olduğunu haykırıyor.

Bu yıl dönümünde, Doğu Guta’da hayatını kaybedenleri saygı ve hüzünle anarken, bu tür trajedilerin bir daha yaşanmaması için vicdanımızın sesini dinlememiz gerektiğini bir kez daha hatırlıyoruz.