EVİMİZİN GİZLİ ÖĞRETMENİ

Eşim bir gün “Bu genci mutlaka izlemelisin!” diyerek telefonunu uzattı.
Ekranda genç bir hafız vardı: Furkan Kılıç. “Kur’an Yazıyorum” başlıklı videolar çekmiş. İlk anda değişik gibi görünen bu başlık, aslında ne kadar derin bir çabanın parçasıymış meğer.

İzlediğimiz videolarda sadece Kur’an ayetlerini okumuyor, onları anlamaya, anlatmaya ve yaşatmaya çalışıyordu. Mesela “Neml” suresini anlatırken, karıncanın dilinden Kur’an’a uzanan bir yol açmıştı. Karıncanın dişil çekimle geçmesinden anatomik yapısına, Kur’an’daki ifadesinden bilimsel gerçekliğine kadar öyle güzel bir bütünlük kurmuştu ki, hayran kaldık.

Ve itiraf edeyim, Furkan Kılıç gibi gençlerin hem Kur’an’ı anlamaya çalışan hem de bunu çağın diliyle anlatan hâlleri sadece çocuklar için değil, biz yetişkinler için de bir umut vesilesi.
Modern ama özü sağlam; giyimiyle, konuşmasıyla, üslubuyla gençlere hitap eden, takdir edilesi bir örnek.
Onu anlatıyorum çünkü bizlerin “ahlâklı, çağdaş, dindar ve donanımlı” rol modellere çok ihtiyacı var.
Video çekmesi, espri yapması, t-shirt giymesi değişik yüzükler takması onun hafız kimliğini zedelemiyor – aksine ulaşılır kılıyor.

Zararlı içeriklerle dolu dijital dünyada, böyle nitelikli bir üretim görmek hem şaşırtıcı hem umut vericiydi.

Kısacık videolara bilgi, derinlik, estetik  geçişli görseller, yolculuk hissi veren müzikler ve yerinde espriler sığdırmış. Eşimle birbirimize dönüp heyecanla anlatırken, aslında bizi izleyen bir çift göz daha varmış: Oğlumuz.

Akşam yanımıza geldi, elinde defteri vardı.
“Ben de o çok beğendiğiniz abi gibi Kur’an yazdım,” dedi.
Bir dua kitabından tövbe ve istiğfar duasının anlamını yazmış. Hem yazmış hem ezberlemiş. Şaşkınlıkla mutluluk karışımı bir an yaşadık. Aferin dedik, sarıldık.
Şimdi her gün yeni bir dua yazıyor defterine.
“Telefonum olunca ben de o abi gibi video çekerim,” diyor.

İşte mesele burada başlıyor.

Çocuklar, bizim neyi söylediğimize değil, neyi sevdiğimize dikkat kesiliyorlar.
“Şunu yap, böyle biri ol” dememizden çok, kimi takdir ettiğimiz, kimlere hayran kaldığımız onlar için asıl yol gösterici oluyor.

Bizler bazen fark etmeden evimizin içine dizilerle, sosyal medyayla, gündelik sohbetlerle başkalarını misafir ediyoruz.
Kızımıza örtünmesini öğütlerken mankenlerin güzelliğini konuşuyoruz.
Oğlumuza şiddetten uzak dur dememize rağmen dizilerdeki mafya karakterine hayran kalıyoruz.
Ahlakı anlatıyoruz ama ekranlarda ahlaksızlığın sevimli gösterilmesine ses etmiyoruz.

Sonra da çocuklarımızın neyi örnek aldıklarına şaşırıyoruz…

Unutmayalım:
Evimizin gizli öğretmeni, hayranlıklarımızdır.
Kimin izinde gidiyorsak, çocuklarımız da bizimle o izi takip eder.
Kimleri alkışladığımız, kimleri örnek gösterdiğimiz, kimleri evimize – ekranlarımızın tam ortasına – buyur ettiğimiz…
Çocuklarımızın geleceğini sessizce ama derinden şekillendiriyor.

ŞEYMA DEMİRCAN NAMAZCI 

İSLAMİ HABER “MİRAT”  -YOUTUBE- 

YAZARIN DİĞER YAZILARINA ULAŞMAK İÇİN BURAYA TIKLAYINIZ