KARDEŞLİK İKLİMİNİN İLKELERİ

KARDEŞLİK İKLİMİNİN İLKELERİ

​Hukuk karşısında hiçbir ırkın veya grubun üstün sayılmaması gerekir. Adalet, toplumsal huzurun temelidir; insanlar kendilerini değerli hissettiklerinde devlete ve birbirlerine olan bağlılıkları artar.

​Veda Hutbesi’nde vurgulanan “Arap’ın Arap olmayana üstünlüğü yoktur” ilkesi merkeze alınmalıdır. Üstünlüğün sadece erdemde (takva) olduğu bilinci, etnik milliyetçiliğin yıkıcı etkilerini kırar.

​Farklı diller ve örfler “Allah’ın ayetleri” ve birer zenginlik olarak görülmelidir. Farklılıkların baskılanması yerine tanınması, aidiyet duygusunu güçlendirir.

Eğitim, ekonomi ve savunma gibi alanlarda ortak bir “milli ideal” belirlenmelidir. Beraberce bir gelecek inşa etme arzusu, mikro-milliyetçiliği engeller. ​Bu unsurlar sağlandığında, etnik farklılıklar bir çatışma unsuru olmaktan çıkıp ülkenin gücüne güç katan bir mozaik haline gelir.

Bunların Gerekçeleri: Geçmişte beraber ağlayıp beraber gülen topluluklar, geleceğe de beraber yürür.

Ekonomik refahın ülkenin her yerine eşit dağılması, etnik temelli huzursuzlukların zeminini kurutur. Her etnik yapının devlet kademelerinde ve medyada temsil edilmesi, “Biz bu ülkenin sahibiyiz” duygusunu pekiştirir.

Osmanlı’da toplum “ırk” temelinde değil, “inanç” (millet) temelinde örgütlenmiştir. Müslümanlar; Türk, Kürt, Arap, Boşnak veya Arnavut ayrımı yapılmaksızın tek bir “Millet-i İslam” olarak kabul edilmiştir.

Prof. Dr. Naki ERDEMİR