SONUÇLAR TERCİHLER VE BİRKAÇ HUSUS  

Üniversite sınav sonuçları açıklandı. Tercih süreci yakın bir tarihte başlıyor. İyi sıralamalar yapanlar, nam salmış iyi üniversitelerde yüksek öğrenimlerini yapma düşüncesiyle tercihlerinin ilk sıralarına bunları yazacaklardır. Hem veliler hem de üniversite adayları doğru tercihi yapmanın gayreti içinde oluyorlar. Yıllardır verilen emeklerin ete kemiğe bürünmesinin ilk adımıdır tercihler. Herkesin gönlündeki yere yerleşmesini temenni ederiz.

Üniversiteler ile ilgili olarak geçtiğimiz yıl birtakım kararlar alındı. Alınan bu kararların yerinde olduğunu söyleyebiliriz. Bunlardan biri, ikinci öğretimlerin kapatılmasıydı. Toplamda seksen bin öğrencinin yararlandığı bu sistemin öğrenci ve akademik kadro açısından çok verimli olmadığı kanaatini taşıyorduk, kapatılmaları bize göre de isabetli olmuş. Bir diğer husus ise bazı bölümlerde kontenjan azaltmaya gidilmiş olmasıydı. Özellikle atama bekleyen ve yığılma yaşanan bölümlerde yapılacak uygulamayı yerinde buluyoruz. Dörder yıllık planlamalarla özellikle öğretmenlik ile ilgili alanlarda var olan ve oluşacak ihtiyaçlar göz önüne alınarak kontenjanlar ayarlanmalıdır. Burada sadece kamunun değil özel eğitim kurumlarının da ihtiyaçları dikkate alınmalı. Bütün bunlar nüfus artış hızı, okullaşma oranı ile mali durumlar göz önüne alınarak değerlendirilmeli.

Bir öğretmen arkadaşımızın yıllar önce anlattığı bir anekdotu buraya aktarmanın tam zamanı şimdi. Yurt dışı görevi için 1993’te (Olayın geçtiği yıl çok önemli dikkat edelim) Almanya’ya giden bir öğretmen, ara tatile geldiğinde arkadaşımızla görüşmüş. Hoş beşten sonra eğitim ile ilgili konuşurlarken yurt dışına giden öğretmen, orayla ilgili durumu şöyle anlatmış: ‘’Adamlar çok planlı çalışıyor, şimdiden 2010 evet, 2010 yılının planı hazır. Nereye kaç okul açılacak, oraya kaç öğretmen gerekli; hepsi belli. Bir öğretmene en fazla yirmi öğrenci düşüyor. Bunun üstüne çıkılmıyor. Sayının artması durumunda yeni öğretmen göreve başlıyor. ‘’ On beş, yirmi yıl sonrasını planlamak çok zor olmasa gerek. Yapan yapıyor. Otuz iki yıl önce anlatılan bu olay, aklımıza nereden geldi tahmin edersiniz. Yap boz tahtasından farksız model çalışmalarıyla yıllar yılı genç nesilleri heba ediyoruz. Maarif modelinin kanayan yaramıza merhem olup olmayacağı ise belirsizliğini koruyor. Zira ne okulların ne de öğretmenlerin bu modele hazır olduklarını düşünmüyoruz. Değişimin zaman aldığını elbette biliyoruz. Lakin alt yapısı iyi hazırlanmayan yapı ve sistemlerin ömrünün de uzun olmadığını herkes biliyor.

Maarif modelinden söz etmişken bu modelle liseye ve orta okula başlayan öğrencilerin üç yıl sonra girecekleri liselere geçiş ve üniversite sınavları ile ilgili kimsenin elinde bir ipucu dahi yoktur. Sınavlar kaldırılacak mı, kaldırılmayacak mı? Kaldırılmayacaksa sınavların içerikleri soru örnekleri, sınav süreleri nasıl olacak, bunlarla ilgili herhangi bir bilgi henüz raflarda yerini almadı. Öğrencilerin merkezde yer aldığı bu sistemin seçme ve yerleştirme sınavlarının nasıl olacağı pek çok kişi gibi şahsımızın da merak ettiği bir husustur.  Konu ile ilgili olarak görüştüğümüz öğretmenler de sürecin belirsizliğini dile getirmektedirler hatta sosyal medyada oluşturulan öğretmen gruplarında konu ile ilgili sıkıntıların çokça ifade edildiğini belirttiler.

Plan yapmak kadar plana sadık kalmak da önemli. Yöneticinin değişmesiyle planın da değişmesi gerekmiyor. Eğitim sistemi kişilerden bağımsız sürdürülmeli. Bunlar, herkes tarafından dile getiriyor ancak yönetici olunduğunda işler nedense değişiyor.  Şu yaşımıza kadar her bakan değişikliğinde sistem değişikliğinin gündeme geldiğine tanık olduk. Sınav isimlerinin değişmesiyle aslında sistemin değişmediğini gördük. İşin sonunda milyonlarca öğrenci bir sınava giriyor, sonuçlara göre bir sıralama yapılıyor sonra da tercih süreci başlıyor. Yapılan tercihler büyük ölçüde kişinin okuldan sonraki süreçte hayatına hangi mesleki sıfatla devam edeceğini, kartvizitinde ne yazacağını belirler. Bu nedenle de sıkıntılı bir dönemdir. Bu süreçte velinin ekonomik durumu, üniversitenin bulunduğu şehrin genel yapısı, barınma imkanları gibi pek çok unsur tercihleri etkilemektedir.

Ülkemizde bir de şöyle bir anlayış oluştu: ‘’Okuyup ne yapacaksın? Okuyanların çoğu işsiz. Liyakat kimsenin umurunda değil. Torpilin yoksa işi unut.’’ Bunlar bir anda oluşan anlayışlar değil. Üniversite sınavlarına girenlerin sayısında görülen düşüşün nedeni de bu anlayıştır. Liyakatin esas alındığı adil bir sistemle işe alımların yapılması gerekir. Aksi halde sosyal çürümenin ve sosyal patlamanın önüne geçilemez.

Vatandaşın devlet kurumlarına olan güveninin sarsılması toplumsal birlikteliği zedeler. Birlik ve beraberliğe en çok ihtiyaç duyduğumuz şu dönemde vatandaşın zihnindeki soru işaretlerinin ortadan kaldırılması gerekir. Şeffaf, öngörülebilir, net kurallarla işler yürütülmeli. Yoksa ‘yolun sonu görünüyor’ türküsü herkesin dilinde dolaşır.

EYYUP YÜKSEL           

İSLAMİ HABER “MİRAT”  -YOUTUBE- 

YAZARIN DİĞER YAZILARINA ULAŞMAK İÇİN BURAYA TIKLAYINIZ