Tecavüze Uğrayan Kadınının Zinâ İsnadı

Tecavüze Uğrayan Kadınının Zinâ İsnadı

Dört şâhid ile ispatlayamaksızın zinâ isnadı, cezayı gerektirir bir suç olmakla birlikte tehdîd edilerek veya bilfiil zor kullanılarak ilişkiye girilen kadın, uğradığı tecavüzü dile getirmek için mütecavizinin yaptığı zinâyı, yetkili önünde ortaya koyabilir. Ondan dört şâhidle isbat istenemez.

Bunun ana sebebi, Kur’ân’da pozitif bir ayırımcılıkla cezayı gerektirir zinâ isnadının namuslu kadınlara yapılmış olmakla sınırlandırılmasıdır. Bir diğer anlatımla kadının ispatla yükümlü tutulmayışıdır. Örneğin namuslu hâmile bir kadına yapılacak zinâ iftirasının neden olacağı ailevî, hukûkî ve sosyal problemler düşünülürse ayırımcılığın sebebi anlaşılabilir.

Bir diğer önemli sebebi de zulme uğrayanın şikâyetini duyurma hakkıdır.Aksi takdîrde saldırgan cezasız kalır, toplumsal düzen ve güven sarsılır. Saldırıya uğrayanların aleyhe dâva açma haklarını bildirmek içindir ki Rabbimiz Nisâ sûresinin 148. âyetinde şöyle buyurmaktadır:

“Allah, kötü/günah/suç nitelikli sözlerin dillendirilmesini sevmez. Fakat saldırıya uğrayan/canı yanan kimse, hakkını aramak için bunu açıkça söyleyebilir. Allah her şeyi bilici ve görücüdür.”

Homoseksüellik ve Kadınlaşmış Olma İftirası

Yukarıda mâhiyetini ve cezasını açıkladığımız kazif, zinâ isnadı/suçlamasıdır.

Bir kişiye yapılan ve ispatlanamayan homoseksüellik ve kadınlaşmış olmak isnadının cezası ise, aşağıda sunacağımız hadîse göre yirmişer celdedir.

İbn‐i Abbas, Allah’ın Resûlü’nün şöyle emir buyurduğunu açıklıyor:

“Bir adam diğer bir adama; ‘‐Ey kadınlaşmış kişi!’ dediği zaman ona yirmi sopa vurunuz. Bir adam diğer bir adama; ‘‐Ey eşcinsel kişi! dediği zaman ona da yirmi sopa vurunuz.”^[1]

Kişinin Eşine Zinâ Suçlaması/İftirası ve Li’ân (Lânetleşme)

Kişinin dört şâhidle kanıtlayamaksızın yaptığı zinâ suçlaması ve cezasını yukarıda inceledik. Ancak bu genel kuralın bir istisnası vardır o da kişinin kendi eşidir. Kişi dört şâhidle ispatlamaksızın, zinâsına tanık olduğu eşine, ‐Li’ân’a gitmeyi kabulü şartıyla‐ yargı önünde zinâ suçlamasında bulunabilir.

Yukarıda özel başlığı altında Li’ânı incelemiştik. Burada Li’ân’ın kaynağını oluşturan Nûr süresinin 6‐9. âyetlerinin anlamlarını sunmakla yetineceğiz. Rabbimiz şöyle buyurur:

“Ezvâcını/Eşlerini zinâ ile suçlayıp da kendilerinden başka şâhidleri olmayanların tanıklığı, kendisinin doğru sözlülerden olduğuna Allah’ı dört defa şâhid tutmasıyla olur. Beşinci tanıklığında, eğer yalan söyleyenlerden ise‐ Allah’ın lânetinin kendisi üzerinde olmasını ister.

Kocası tarafından kendisi zinâ ile suçlanan kadın ise dört kere, kocasının yalan söyleyenlerden olduğuna Allah’ı tanık gösterir. Bu tanıklığı, kendisini zinâ cezası olan el‐Azab’tan kurtarır. Beşinci tanıklığında da, ‐eğer kocası doğru söyleyenlerden ise‐ Allah’ın gadabının üzerine olmasını, diler.”^[2]

(Devam Edecek)

ALİ RIZA DEMİRCAN

İSLAMİ HABER “MİRAT”

MİRATYOUTUBE

DİP NOTLAR

[1] İ. Mâce Hudûd 15 (Hn. 2568)

[2] Allah’ın Resûlü’nün bu emri ve ceza uygulaması ile ilgili diğer bütün emirleri İslâm Toplumu’nun yetkili organlarınadır.