TOHUMLARIN YEŞERDİĞİNİ GÖRMENİN MUTLULUĞU

Hamd Etme Konumundayım

İslâm’ı öğrenmek ve öğretmek için yola çıkmış bir insan olarak hitap ettiğiniz genç insanların genel müdür, milletvekili, bakan, başbakan ve cumhur başkanı olduğunu görmenin ve unutulmamış olmanın mutluluğunu yaşayan insanım. Rabbime hamd ederim.

Mutluluğumuzu gerektiren örnekler pek çok. İnşaallah bunları yazmayı düşündüğüm hatıratıma serpiştireceğim. Bu yazımda yaşadığım ve Rabbime özel olarak hamdime vesile olan iki olayı nakledeceğim.

Süleymaniye Camii Hatipliğim ve Hutbelerim

1970 yılı başında 24-25 yaşlarında İstanbul Süleymaniye Camiine Hatip oldum. Yaklaşık 12 yıl süren hatiplik dönemimde büyük emek vererek hazırladığım hutbelerimi coşkuyla sunuşum Üniversite gençliğinin ilgisini çekmişti. O tarihlerde zaten İstanbul üniversitesi ile İstanbul Teknik Üniversitesi vardı. Bu günlerde Ülkemizi yöneten en üst düzey insanların bir kısmı o dönemin üniversite öğrencileri olarak cemaatimizdi.

Hutbelerle de yetinmiyor, öğrenci yurtlarına seminerler veriyordum. Bu arada İstanbul’un tek İmam hatip okulu olan Fatih/Draman okulunda üç ay kadar meslek derslerine girmiştim. Üstlendiğim hadîs dersinde faydalı olamayacağımıza inandığım için usul konularını atladım. Bilgilendirici ve bilinçlendirici konuşmalar yanı sıra Aziz Peygamberimizin uykuya yatarken kalkarken, tuvalete girerken çıkarken, aynaya bakarken vs. yaptığı dualardan bazılarını metinleri ve anlamlarıyla yazdırdım ve ezberlenilmesi  görevini verdim ve gereğinin yapılmasını öğütledim.   Görevi yapmayanlara, yapıncaya kadar da geçer not vermedim.

İstanbul Doğumluyum Karadenizliyim.

Dört sene kadar önce Sılay-ı rahim için il merkezine bağlı köyüme gitmiştim. Köyümüzde yapılan festivale katıldım. Kendisini şahsen tanımadığım, İlimizin valisi S.H. kürsüye çıktı ve ön kısımda oturan bendenizi de saygıyla selâmladı ve şöyle dedi:

Biz hocamızın hutbeleriyle de bilgilenip bilinçlendik. Allah ondan razı olsun.

Şimdiki Valimiz

Birkaç günden beri yine köyümdeyim. Köyümdeyim ama tatildeyim diyemem. Okumaya ve Mirat haber için makaleler yazmaya devam ediyorum. Ciddî ve Rabbimizin rızasını hedefleyen çalışmalarımızı sürdürebilirsek Kabir’de istirahat ederiz inşallah.

Genç ve enerji dolu muhtarımız geldi. Salı günü akşamı Valimiz E. B. beyle ziyaretinize geleceğiz, dedi. Pek mutlu oldum ama düşünmeden de edemedim: İsmen hatırlayamadığım Vali beyin ziyaretimize gelmesine sebep ne olabilirdi? Olsa olsa izlediği televizyon konuşmalarım ve okuduğu bazı kitaplarım olabilirdi.

Köyümüzüm muhteşem mimarili ve geniş avlulu camisinde Vali beyimizi karşıladım. Akşam namazını birlikte cemaatle kıldık. Çocuklarımın yaptırdığı basit ama estetikle yoğrulu evimizde sohbete daldık. Meğer Vali bey benim İmam hatipten talebem imiş. Ezberlemeleri ve yapmalarını  öğütlediğim duaların bazılarını okudu. Fetih yurdunda kalırken devam ettiği seminerlerimden de çokça yararlandığını ifade buyurdular.

Üst Düzey Yönetici Kardeşlerimiz

Beşeri ölçüler içerisinde daha üst düzey yönetici kardeşlerimizin ilgisini ve saygısını gördüm. Oğlum da Ülkemizin önemli bir ilçesinin üç dönemdir Belediye başkanlığını yürütüyor. Ama Valimizin ziyareti beni ziyadesiyle memnun etti.

Sevincimiz ana sebebi İslâmî bilgi ve bilinç kazandırıcı çalışmalarımızın unutulmayacak ölçüde izler bırakmış olmasıydı. Hiç şüphe etmiyorum ki hizmet aşkıyla dolu olan valimizin kalıcı hizmetlerinden bize küçücük de olsa bir hayır payı düşecektir.

Peki ben mutlu olamayayım da kim mutlu olsun.

Eğer ihlas ve samimiyetle hizmet edilirse Rabbimiz dünyada da mânen mükâfatını veriyor. Ya âhiret de… onu da göreceğiz inşallah. Rabimiz Hayat Kitabımız Kur’ân’da şöyle buyurmuyor mu?:

“ Sen Fıtrat- İslâm çizgisinde güzel işler yapmakta sabır göster. Hüç şüphesiz Allah güzel işler yapanların mükafatını zayi etmez.” (Hûd 115)

Gelişen Olaylara İslami Bakışın Adresi