ANNE SIKILDIM

ANNE SIKILDIM

Bu hafta sonu itibari ile okullar iki haftalık tatile girecek. Ne yapsak acaba oğlumla diye düşünürken buldum kendimi. Bu düşüncem oğlumla keyifli bir şeyler paylaşma isteğim kadar, yine sıkıldım demeye başlar da beni bunaltırsa kaygısı da içeriyor. Çünkü ben uzun yıllar anaokulu öğretmenliği yapmış bir anne olarak oğluma çok fazla etkinlik sundum. Oynayacak bir kardeşi olmayışı beni bir de oyun arkadaşı yaptı. Bu durumda oğlum bırakın aktivite ve plan yapılmasını istemek tüm gün evde benimle kalmayı tercih eder oldu. Ne kadar işin uzmanı olsamda anneliğimin bana bu hatayı yaptırdığını farkettim ve çok daha önceleri yazdığım bir yazımı kendime hatırlatma sizede yol gösterici olsun diye tatil öncesi paylaşıyorum.

Anne sıkıldım

Okullar tatile girdiğinde tüm anneleri bir telaş ve panik alır. Çünkü birçoğu çocuğundan “Anne sıkıldım” cümlesini defalarca duyacağından emin. Peki çocuklar neden bu kadar çok sıkılıyorlar, ilgili bir ebeveyn, çocuğuna en iyi aktiviteleri bulan ebeveyn midir? Çocuklara hangi aktiviteleri sunmak gereklidir?

Aslında çocukların sıkılması kötü bir şey değildir. Hatta sıkılmalarına fırsat verilmesi çocuğun kendini tanıması, keşfetmesi için bir fırsattır. Çünkü istedikleri önlerine gelen, ihtiyaçları sürekli yetişkinler tarafından karşılanan çocuk tembelleşir, çözüm üretemez, sıkılır. Sıkıldığı zaman da neyle uğraşacağını yetişkinlere sorar. Bunu duyan ebeveyni çocuğunu mutlu etmesi gerektiği düşüncesiyle aktiviteden aktiviteye koşar. Her günü dolu dolu etkinliklerle geçen çocuğun ise hazza duyarlılığı körelir.

Oysaki bunun yerine çocuklara farklı fırsatlar verilebilir. Odalarının bir bölümünde özgürce hareket edebilecekleri, içerisinde kutuların, boyaların,  atık malzemelerin, kumaş parçalarının, bozulmuş ev aletlerinin bulunduğu bir alanları olabilir. İstedikleri materyalle yeni ürünler oluşturabilecekleri fırsatlar sunulabilir. Mesela onlara yeni oyuncak bebekler almak yerine atık kumaş parçalarını, yaşlarına uygun başlıklı iğneleri sunup bebeklerine elbise dikme fırsatı vermek, yeni arabalar almak yerine, düğmeler, kapaklar, atık malzemeler sunarak kendisi için bir araba bir kalemlik gibi şeyler üretmesini sağlamak, hikaye okumaktan sıkılan çocuğa kendi hikayeni yazabilirsin diye ışık tutmak, üretebilme ve düşünebilme becerilerini ve bakış açılarını geliştirecektir.

Bu şekilde desteklenen çocuklar kendilerini ve yeteneklerini keşfetmeye başlayacak, yetişkinlerine daha az bağımlı olacaklardır. Yani ebeveynlerin görevi sıkılan çocuklarına aktiviteler bulmak, onları eğlendirmek değil, onlara alan açmak ve fırsatlar sunmaktır.

Kendi işlerini yapma fırsatı sunmak

Çocukları kendi işlerini yapabilecek şekilde yetiştirmek bireyselleşebilmeleri ve sağlıklı özgüven geliştirebilmeleri için önemlidir. 4 yaşındaki bir çocuk sabah kahvaltısında kendi ekmeğine reçelini sürebilecek, 5 yaşındaki bir çocuk kirlenen yatak çarşaflarını çıkartıp makineye koyabilecek, 8 yaşında bir çocuk tarifini okuyup bir kek yapabilecek olgunluğa gelmiştir.

Ancak çocukların yaptıkları beğenilmeyip, ev kirlenir düzen bozulur diye kendi işlerini yapmalarına ve yaratıcılıklarını geliştirmelerine fırsat verilmediği sürece sürekli canları sıkılan, ancak ne çözüm ne de yeni bir ürün geliştiremeyen nesiller yetiştirilir. Oysaki kendi işlerini görmelerine fırsat vermek, çocukların gelişimlerini bir çok alanda destekleyeceği gibi onlara Müslüman ahlakına uygun bir insan olmak fırsatı da sağlayacaktır.

Kendi söküğünü diken bir peygamber

Bir kişi Hz. Aişe’ye, “ Hz. Muhammed (sav) evde ne yapardı?” diye sordu.

Hz. Aişe de şöyle cevap verdi:

“Ev işleriyle meşgul olurdu. Elbiselerini yamalar, evi süpürürdü. Eliyle süt sağar, çarşıdan ev ihtiyaçlarını alır gelirdi. Ayakkabısı sökülürse bizzat kendisi onarırdı. Su kovasının ipini bağlardı. Deveyi eliyle bağlar, ona yem verirdi. Hizmetlisi ile birlikte un öğütürdü.” (BuharÎ)

ŞEYMA DEMİRCAN NAMAZCI

YAZARIMIZIN DİĞER YAZILARINI OKUMAK İÇİN LÜTFEN BU LİNKİ ZİYARET EDİNİZ.

MİRATYOUTUBE