ABD’li Kanye West: I AM A GOOD / BEN ALLAH’IM

I AM A GOOD / BEN ALLAH’IM…”

Mayıs 2026… Atatürk Olimpiyat Stadyumu.

ABD’li Kanye West sahnede.

110–120 bin kişi, yüksek bilet fiyatlarını ödeyerek o anı yaşamak için stadyumu doldurmuş.

Buraya kadar her şey “normal” gibi görünüyor…

Asıl düşündürücü olan ise şu:

Şarkının “I AM A GOD / BEN ALLAH’IM” nakaratını, kendini muhafazakâr olarak tanımlayan ailelerin çocuklarının da coşkuyla tekrar ediyor olması.

Müslüman olmayan birinin söylediğini bir nebze anlamlandırmaya çalışabilirsiniz.

Ama “Müslümanım” diyen bir gencin, farkında olmadan bu ifadeyi tekrar etmesi… İşte asıl mesele burada başlıyor.

Sadece bu mu?

Bazen çarşaflı bir annenin yanında, onun kızının ifrat derecesine varan bir açıklıkla dolaştığına şahit oluyoruz.

Cuma vakti, başörtülü bir annenin yanında, camiye yönelmesi gereken bir gencin caminin yanından kayıtsızca geçip gittiğini görüyoruz.

Elbette “dinde zorlama yoktur.”

Hiçbir anne-babanın çocuğu mutlaka iman üzere olacaktır diye bir garanti de yoktur. Nitekim peygamberlerin bile iman etmeyen evlatları olmuştur.

Ama mesele şu ki; Türkiye’de bu durum artık bireysel istisnalar olmaktan çıkıp yaygın bir tabloya dönüşmüş görünüyor.

Peki sebep ne olabilir?

En azından gözlemler şunu söylüyor:

– Çocuğun dindar olması için bilinçli bir gayretin olmaması

– “Rahat etsin, imkanları olsun” düşüncesinin her şeyin önüne geçmesi

– “Ben Müslümanım, o da olur” zannının yeterli görülmesi

– Geleneğe dayalı, sorgulamayan bir din algısı

– Kur’an’dan ve dinin özünden habersiz bir dindarlık

– Farklı düşünceler karşısında cevap üretecek fikrî donanımın eksikliği

Böyle olunca genç, rüzgâr nereye eserse oraya savruluyor.

Soru soranlara cevap veremiyor, sorgulayanlara direnemiyor, sonunda da kimliksizlik içinde bir yön arayışına sürükleniyor.

Oysa hedef; sadece “Müslüman bir kimlik” bırakmak değil,

bilinçli, tutarlı, örnek bir iman şahsiyeti yetiştirmek olmalıydı.

Sonuç?

Bazen “Ben Allah’ım” sözünü tekrar eden bir gençlik…

Sadece bir sloganı değil, kendi kimliğini de farkında olmadan kaybedebiliyor.

Yazık…

Ne mutlu; çocuğuna sadece mal mülk değil, düşünce, bilinç ve sağlam bir iman bırakmak için çabalayanlara…

Ve ne büyük kayıp; sadece konforu hedefleyip ruhu ihmal edenlere…

OSMAN FIRAT