
AH GÜZEL ŞERİAT
Şehvetin adını bu aşk koymuşlar
İffet giysisini tamam soymuşlar
Musallat olmuşlar eve soysuzlar
Kılıflı yemişler haram doymuşlar
Ah güzel şeriat zalim elinde
Nassı eğip büken “hoca” dilinde
Nice pisliklerin örtüsü olmuş
Kütükler kapmışlar dinin selinde
Sakal baş yerinde şehvet kudurmuş
Melek gibi eşi evinde durmuş
Kıymış bir haspaya sözde nikahı
Uygun imam bulmuş ona baş vurmuş
Nafile hac umre bir de çok karı
Faiz yemiş demiş paranın kârı
Çatla patla yemiş işçi komşu aç
Yol bulup çiğnemiş namusu arı
Dindar geçinerek haram yiyenler
Hocalara sorduk yedik diyenler
Haram diyen âlim vardı yan çizdin
Dine zarar verdin yer ve gök inler
Gemiyi yürüttün dünya suyunda
Yükledin veballer kaldı boyunda
Ahirete iman nerede kaldı
Unuttun mu hesap var idi bunda
Dine zarar veren işte bu temsil
Dinin vazifesi ahlakı tekmîl
Kötü temsil nefret ettirir dinden
Allahı kandırmak; bu mümkün değil
Bunları yazmadım durup dururken
Biri haber verdi bu sabah erken
Bir fetva vermişim gûya harama
Allahtan korkmuyor bühtan ederken
HAYRETTİN KARAMAN