ÇOCUKLARIMIZIN DÜNYASINI İMAR EDERKEN UKBASINI HARAP ETMEYELİM

Bugün hangimiz evladımızın geleceği için uykusuz kalmıyoruz? Hangimiz dershaneler, özel dersler ve sınav maratonları arasında mekik dokumuyoruz?

LGS’si, YKS’si, test kitapları, kurs ücretleri… Evladımız iyi bir liseye girsin, etiketli bir üniversite bitirsin, bileğine altın bir bilezik taksın, dünya hayatında sırtı yere gelmesin diye yemiyoruz; yediriyoruz, giymiyoruz; giydiriyoruz. Buraya kadar eyvallah! Bu çaba, bu koşturmaca analığın da babalığın da şanındandır, fıtratındandır.

Peki ya ötesi?

Hadi gelin, çuvaldızı kendimize batıralım… Akademik başarı için gösterdiğimiz o amansız hassasiyeti, o büyük fedakârlığı; evladımızın imanı, ahlakı, ibadeti ve maneviyatı için de gösteriyor muyuz?

İslam bize ne öğretiyor? Dünya ile ahiret arasında bir tercih yapmayı değil, ikisini de Allah’ın rızası doğrultusunda birlikte inşa etmeyi öğretiyor. Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:

«”Kim ahiret kazancını isterse onun kazancını artırırız. Kim de dünya kazancını isterse ona da ondan veririz; fakat onun ahirette hiçbir nasibi olmaz.” (Şûrâ, 42/20)»

Demek ki ne dünyadan el etek çekmek ne de ahireti unutup sadece dünyaya yönelmek… Müminin yolu, dünya hayatını imar ederken ahiretini de ihmal etmemektir.

Rabbimiz Kur’ân-ı Kerîm’de açıkça ferman ediyor:

«”Ey iman edenler! Kendinizi ve ailenizi, yakıtı insanlar ve taşlar olan ateşten koruyun.” (Tahrîm, 66/6)»

Peygamber Efendimiz (s.a.s.) ise şöyle buyuruyor:

«”Hepiniz birer çobansınız ve hepiniz güttüğünüz sürüden sorumlusunuz.” (Buhârî, Ahkâm, 1; Cum’a, 11; Müslim, İmâre, 20)»

Yarın O’nun huzuruna çıktığımızda bize sadece, “Çocuğun kaç net yaptı, hangi bölümü kazandı?” diye sorulmayacak. Aynı zamanda, “Benim sana emanet ettiğim o masum yavruyu nasıl yetiştirdin? Ona Rabbini, Kur’ân’ı, Peygamberini, namazı, haramı, helâli, edebi ve hayâyı öğrettin mi?” diye de sorulacak.

Şimdi birçoğumuzun sığındığı bir liman var: Yaz Kur’an kursları…

Okullar kapanır, çocukları iki aylığına camiye, kursa göndeririz. Sonra? Sonra vicdanlar rahat! “Tamam işte, din eğitimini de aldırdık!”

Yok öyle yağma!

Yaz Kur’an kursları başımızın tacıdır. Çocukların Elifba ile tanışması, cami kubbesinin altında bulunması, arkadaşlarıyla o manevi havayı soluması paha biçilemez bir fırsattır. Eyvallah… Ama yaz kursu bir son değil, sadece bir başlangıçtır!

İki ayda öğretileni, kalan on ay boyunca evde beslemez, takip etmezseniz o tohum kurur gider! Yazın öğrenilen Elifba’nın, kılınan namazın ve kazanılan güzel ahlakın kışın unutulmasına göz yumuyorsak, burada ciddi bir yetersizlik var demektir.

Şunu asla unutmayalım: Çocuk sadece söze değil, aynı zamanda eyleme de bakar!

Eğer evde anne-baba olarak Mushaf’ın kapağını açmıyorsak, namaz vakti geldiğinde televizyonun karşısından kalkmıyorsak, dürüstlük ve ahlak konusunda bizzat örnek olamıyorsak; çocuğa istediğimiz kadar nasihat edelim, istediğimiz kadar kurslara gönderelim… Bir kulağından girer, diğerinden çıkar!

Din eğitimi sadece hocaların ve öğretmenlerin sırtına yüklenecek bir iş değildir. Aile, okul ve cami el ele vermedikçe bu hamur maya tutmaz!

Netice-i Kelâm

Bizim hedefimiz; hem bilgili hem erdemli, hem de imanı çelik gibi bir nesil yetiştirmektir. Meslek sahibi olsun ama dürüstlükten taviz vermesin! Dünyada başarılı olsun ama Rabbine karşı kulluğunu unutmasın!

Dünya istikbalini kazanırken ahiret istikbalini karartmayalım. Evlatlarımıza bırakacağımız en büyük miras mal mülk değildir.

En büyük miras; güzel bir ahlak, sağlam bir iman ve arkamızdan dua edecek, namazlı, abdestli salih bir evlattır.

Kadir Bekil

Yazarımızın Diğer Yazılarını Okumak İçin Lütfen Bu Linki Ziyaret Ediniz.

Mirat Haber – YouTube