
Genelde bütün üniversiteler, özelde ilahiyat fakülteleri, ülkemizin hiçbir problemine odaklanıp yorum getirmez; teklif/çare üretmez. Çünkü görevleri İslamî çizgide çözüm değil, problem üreten düzen kadroları yetiştirmektir. Bu ise ülkemiz için azîm bir beladır. İstisnai kişiler, kurumlar ve durumlar elbet vardır.
Yaşamakta olduğumuz fon zulmü, yani hukuksuzluğu ve ahlâksızlığı, ile ilgili niçin bir makale yazıp görüşlerinizi beyan etmiyorsunuz diye çıkıştığım İslam ekonomisi uzmanı akademisyen hocamızın cevabı şu oldu:
– Ben bulunduğum konum itibarıyla açıkça tespitler yapamıyorum ama durum açık: Olayda faiz var, rüşvet var, hırsızlık var, dolandırıcılık var, sonu gelmez kazanma ihtirasları var. Tam bir pislik ve piçlik. Neyi yazayım!
İnanılır gibi değil… Müslümanların yüz karası olmuş bir siyasimiz, eşiyle birlikte iki milyar götürmüş. Üç milyar götüren var. Hele hele bir sanatçının eşinin 11 milyar götürüp sır olmasına ne diyelim! Daha niceleri de var. Rabbim müfteri olmaktan korusun.
Siyaseti takip eden ünlü bir iş adamı dostumuz da bu konudaki sohbetimizde şöyle dedi:
– Hocam, bildiğimiz fon pisliğindeki hırsızlıklar devede kulak bile değil; siyasiler, bürokratlar ve iş adamları da işin içinde. Bir diğer anlatımla deveyi hamuduyla yutan büyük başlar da var… Etkili ve yetkili kişilerce keskin söylemler varsa da genelde bir iki günah keçisi bulunarak perde kapanır.
Doğru… Bu kadar büyük bir vurgun, derin bir soygun şebekesi olmasa nasıl gerçekleşir?
Yüz elli yıldır Batıcılığı hayat düzeni olarak benimsedik. Son yüz yılımızda İslam karşıtı maddeci bir eğitim sistemine ve sömürücü bir ekonomik düzene teslim olduk.
İnsanımızı ahlâken çürüttük. Egemenliğinde Allah’a ortak koşmaksızın inanan Müslüman kalmadı gibi. İslam’ı bir hayat düzeni olarak algılayan kaç tane siyasimiz ve fikir adamımız var? MÜSİAD üyeleri dâhil faize bulaşmayan iş adamımız var mı?
Fon rezaletine ilişkin sürece bakıyorum. Yüksek makamlardan demeçler var. Suçluların takip edildiğine ilişkin gelişmeler, gözaltı ve tutuklama işlemleri var. Borsa oyuncusu olan on binlerce açgözlü mağdurun nasıl korunacağı konuşuluyor. Hırsızların çaldıkları milletimize ödetilmesin görüşü hâkim.
Düşündüm… Bu bela başımıza nasıl geldi? Faizciliğe batırdığımız ülkemizde, kan emiciliğine alıştırdığımız faizcilere artık yüzde kırk-elli kazanç yetmiyor. Faize alternatif olabilecek borsanın da içine ettiler.
Bu durum bilinçli bir tercih değilmiş gibi, azîm bir bilinçsizlik, yüzsüzlük ve utanmazlık içinde bu borsa dolandırıcılığını konuşuyoruz. Ülkemize faturasının milyarlarca dolar olduğu söyleniyor.
2026 kamu bütçesinde faiz giderlerine ayrılan 2,7 trilyon TL, yirmi milyar doların iki üç katı değil midir? Özel sektörün dış faiz ödemeleri bunun da üstünde seyretmiyor mu?
Zalim bankacılık sistemi her yıl tedavüldeki paranın[1] yirmi üç katını aşan[2] oranda kredi vermiyor mu? Üstelik bu kredilerin büyük bölümü yoktan var edilen, yani karşılığı olmayan yapay para değil mi?[3]
Bütün bunların sorumlusu elbette büyük ölçüde iktidardır. Ama iktidarı aşan ve ancak bilgi ve bilince dayalı bir millî mutabakatla aşılabilecek ana sorunumuz sistemseldir. Ne acıdır ki eklemlendiğimiz Batıcı kapitalizmin yerli iş birlikçileri uyanışı engellemekte, siyaset arenasında birilerinin gidip diğerlerinin gelmesiyle problemlerin çözümlenebileceği hamakatini aşılamaktadır.
Bütün bu sayılıp dökülen belaların da üstünde olan bela hiç şüphesiz İslamsızlıktır. İslam dışılığın problemleri ve sömürüleri bitmez. Mademki Allah’ın dünyasında, onun nimetleri içinde yaşarken, inandığınızı söylediğiniz Allah’a ve Onun koyduğu adil ve merhametli İslam düzenine hayır diyor, illa da ve illa da laiklik diyerek höykürüyoruz; dünyada ve ahirette bitip tükenmeyecek bunalımları ve azapları beklemeliyiz. Okuyalım:
“İslam dışı yaşamda diretirlerse, onlara de ki: “Herkes bu mücadelenin sonucunu merakla bekliyor. Mademki İslami kurallara iman etmemekte bu kadar kararlısınız, o hâlde bekleyin bakalım; kimlerin dosdoğru yolda yürüyen hakikat erleri olduğunu, pek yakında sizler de anlayıp göreceksiniz.” (Tâhâ 135)
[1] Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB) verilerine göre, tedavüldeki (dolaşımdaki) toplam millî para miktarı (emisyon hacmi) yaklaşık 970,7 milyar TL’dir.
[2] Türkiye’de bankacılık sektörünün toplam kredi hacmi 2025 yılı sonu itibarıyla yaklaşık 23 trilyon TL ile 24 trilyon TL arasında bir seviyeye ulaşmıştır.
[3] https://www.mirathaber.com/bankalar-nasil-somuruyorlar-biliyor-musunuz/
E ülkemizi 24 yıldır yöneten İmam-Hatip tanslı, manevciyatçı bir parti yönetiyor…Bugüne kadar neden bir iyileştirme çabası ve adımı atılmadı ? Üstüne üstlük, yolszulukalr arttı ! CHP’nin ilktidar olamsı mı isteniyor ? Bizim burda kötü yönetilen AKP Belediye Başkanlıklarını tek-tek CHP kazanıyor… Kazanan CHP’li Başkanları de ilk olarak başkanlıkları kaybeden eski AKP’li Başkanlar tebrik ziyretinde bulunuyor ! İşte AKP böyle bir parti !..
السلام عليكم
Kıymetli Hocam, öncelikle “efradını câmi, ağyârını mâni” olan yazınızdan dolayı size çok teşekkür ederim, kaleminize/sizlere sağlık ve afiyet dilerim…
اما بعد
Allah yolunda malla, sözle (dille) ve canla mücadele etmeyi emreden meşhur hadis-i şeriflerden biri de Enes b. Mâlik (r.a.) tarafından nakledilmiştir. Resûl-i Ekrem (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: “Müşriklere karşı mallarınızla, canlarınızla ve dillerinizle cihad edin.” [Ebû Dâvûd, Cihâd 22; Nesâî, Cihâd 1]
İslam âlimleri, bu hadis-i şerifte geçen “dillerinizle cihad edin” ifadesinin kapsamı oldukça geniş tutmuşlardır. Bu ifade,
söz ve kalemle mücadele, İslam dininin güzelliklerini anlatmak, hak ve hakikati yaymak, yanlışları, yanlış anlaşılmaları, idarenin/sistemin çürük yönlerini usulüne uygun dile getirmek, Kuran ve Sünnet’e muvafık proje sunmak, hasılı bu bağlamda mücadele vermek dille yapılan cihadın parçasıdır.
Kays b. Ebû Hâzim (r.a.)’den rivayet edildiğine göre: Ebû Bekir (r.a.) ayağa kalktı, Allah’a hamdü senâda bulundu ve ardından şöyle dedi: Ey insanlar! Siz şu âyeti okuyorsunuz: “Ey iman edenler! Siz kendinizi düzeltin. Siz doğru yolda olursanız, delalette olan/yoldan sapan kimse size zarar veremez”. [Mâide Suresi, 105. Âyet] Oysa biz, Allah Resûlü (s.a.v.)’nün şöyle buyurduğunu işittik: “İnsanlar kötü bir işi görüp de onu menetmediklerinde/ değiştirmediklerinde, Allah’ın onlara umumi bir ceza vermesi/hepsini birden cezalandırması çabuklaşır”. [İbn Mâce, Fiten 20]
Resul-i Ekrem (s.a.v.)’in bu yüce Nebevi rivayeti, iyiliği emredip kötülükten sakındırmayı buyuran ayetin doğru anlaşılma biçimine açıklık getirmektedir. Hadis-i Şerif, söz konusu ayetin, dini bağlamından kopuk bir şekilde okunması halinde zihinlerde oluşabilecek bir yanılgıyı da gidermektedir. Bu bağlamda özet olarak şunları söyleyebiliriz:
1. Hz. Ebû Bekir (r.a.), irad ettiği hutbenin gerekçesi, bazı kimselerin Mâide Suresi’nin 105’inci ayetini yanlış anladıklarını fark etti. Bu kişiler, ayette geçen (عليكم انفسكن)
“Siz kendinizi düzeltin” ifadesinin; toplumdan el etek çekmeyi, başkalarına öğüt vermekten kaçınmayı ve onların hataları karşısında sessiz kalmayı gerektirdiğini sanıyorlardı; işte o da bu yanlış anlayışı düzeltmek üzere ayağa kalktı, hutbe irad etti.
2. “Siz kendinizi düzeltin” bunun anlamı, Allah’a ve Resulüne itaat etmeyi ve Allah’ın farz kıldığı emirleri yerine getirmeyi ifade eder. Bu yükümlülüklerin en önemlilerinden biri de iyiliği emredip kötülükten sakındırmaktır.
3. “Siz doğru yolda olursanız, delalette olan/yoldan sapan kimse size zarar veremez” Bu, Allah’ın üzerinize yüklediği, emr-i bi’l-maruf nehy-i ani’l-münker, iyiliği emretmek, kötülükten yasaklamak, irşad etme ve doğru yolu gösterme görevini yerine getirdiğiniz halde insanlar size olumlu karşılık vermezlerse, onların sapkınlığının size bir zarar vermeyeceği ve onların günahlarından dolayı sizin sorumlu tutulmayacağınız anlamına gelir.
Emr-i bi’l-maruf nehy-i ani’l-münker görevini ihmal etmenin sonucu olarak hadis-i şerif, kötülükler karşısında sessiz kalıp, kabullenilmesi durumunda, hem salihleri hem de günahkârları içine alacak toplu bir cezayı davet etmiş olacağı konusunda uyarıda bulunmaktadır.
Zat-ı alinizin yapmış olduğu emr-i bi’l-maruf nehy-i ani’l-münker görevi, toplumun her kesimine havidir. Rabbim bu vazifenizde muvaffakıyetler ihsan eylesin.
Rabbime emanet olunuz ehlinizle birlikte…
Muhterem Hocam,
Kaleminize, cesaretinize ve meseleyi Kur’ânî zaviyeden ele alma gayretinize tebrik ve takdirlerimi arz ederim.
Yazınız, yalnızca “fon rezaleti” diye anılan hadise üzerine bir değerlendirme olmayıp; Türkiye’de yıllardır hâkim olan iktisadî, siyasî ve ahlâkî düzenin damarına girerek röntgenini çeken ve asıl teşhisi koyan müdellel bir çalışmadır. Yazınızın asıl kıymeti ve gücü de kanaatimce buradadır.
Zira siz, meseleyi birkaç kişinin yaptığı iddia edilen yolsuzluk veya dolandırıcılık hadisesine hapsetmeyip, “Bu hâle nasıl geldik?” sualini soruyorsunuz. Faizi, haksız kazancı, ahlâkî çürümeyi, eğitim anlayışını ve nihayet hayat nizamı meselesini aynı bütünün parçaları olarak ele alıyorsunuz.
Bilhassa *“Ana Mesele Sistemdedir”* teşhisiniz ve meseleyi şahısları aşan zihniyet ve düzen boyutunda ele almanız son derece kıymetlidir. Aynı neticeleri doğuran zemin ve iktisadî düzen yerinde durduğu müddetçe, şahıslar değişse bile benzer acı hadiselerin tekrar etmesi kaçınılmazdır.
Hocam, makalenizin ilmî ağırlığını, delil gücünü ve muhataplar nezdindeki tesirini en üst seviyeye çıkarmak adına, aşağıdaki birkaç hususu teyit edip yazıda değerlendirmenin faydalı olabileceğini düşündüm. Zât-ı âlinizin takdirine arz etmek isterim:
*I. Tâhâ Sûresi 135. Âyet-i Kerîme Meâli Hakkında*
Yazının sonundaki meâl metni Tâhâ 135. âyete dayanmaktadır. Ancak metindeki “İslâm dışı yaşamda diretirlerse…” ifadesi, âyetin doğrudan meâli olmaktan ziyade, âyetten çıkarılan fıkhen ve tefsiren kıymetli bir yorum niteliğindedir.
Yazıda doğrudan âyet meâli verilirken; “De ki: ‘Herkes beklemektedir, siz de bekleyin! Dosdoğru yolun sahiplerinin kimler olduğunu ve kimlerin hidayete erdiğini yakında bileceksiniz.’” şeklinde sahih meâlin zikredilmesi veya mevcut ifadenin âyetin tefsirî açıklaması olarak belirtilmesi, yazının ilmî sıhhatini ve hüccetini tam pekiştirecektir.
*II. Kredi Hacmi ve Tedavüldeki Para Karşılaştırması*
2025 yılı sonu itibarıyla bankacılık sektörünün toplam kredi hacminin 23,7 trilyon TL seviyesine ulaştığına dair veriler son derece nettir.
Ancak iktisat literatüründe kredi stoku ile emisyon hacmini (dolaşımdaki parayı) doğrudan oranlarken, art niyetli muhatapların itirazlarına imkân vermemek adına; bankacılık sisteminin “kaydî para üretme (kesrî karşılık) mekanizması” üzerinden cümlenin teknik olarak biraz daha teyit edilerek ifade edilmesi, haklı ve yerinde olan tenkidinizin belgelenmiş gücünü artıracaktır.
*III. 2026 Bütçesindeki Faiz Gideri Verisi*
Yaklaşık 2,7 trilyon TL’lik faiz gideri tespiti fevkalade isabetlidir. Bu rakama metin içinde veya dipnotta TBMM bütçe kanun metni/resmî bütçe belgeleri referans gösterilerek doğrudan bağ kurulması, iddialarınızı şüpheye yer bırakmayacak bir resmî delil zeminine oturtacaktır.
*IV. Akademik ve Dînî Kurumlar Hakkındaki İfade Hususu*
Yazıda “İstisnai kişiler, kurumlar ve durumlar elbet vardır” diyerek hakkaniyetli bir kapı aralamışsınız. Bununla birlikte “Bütün üniversiteler, özelde ilahiyat fakülteleri…” şeklindeki genellemenin, “Büyük ölçüde üniversiteler…”, “Ekseriyetle ilahiyat fakülteleri…” şeklinde hafifçe tahdid edilmesi; haklı eleştirinizin münferit birkaç iyi örnek üzerinden gölgelenmesini engelleyecek, doğrudan sistemin ve hâkim zihniyetin hedeflenmesini sağlayacaktır.
*V. Kur’ânî ve Nebevî Ölçülerle Takviye*
“İslamsızlığın Belası” başlığı altında kurduğunuz münasebet, yazının ruhunu oluşturmaktadır. İslâm’ın hayatın dışına itilmesi ile iktisadî ve ahlâkî çöküş arasındaki bu doğru bağı, birkaç sarih âyet ve sahih hadis deliliyle daha desteklemek, yazınızı sırf bir iktisat/siyaset kritiği olmaktan çıkarıp dosdoğru Kur’ânî bir teşhis vesikasına dönüştürecektir.
Bugün birçok kimse sığ bir yaklaşımla sadece hadisenin kendisini veya birkaç failini tartışırken; siz hadisenin arkasındaki düzeni, zihniyeti ve ahlâkî zemini sorguluyorsunuz. Yazınızın asıl değeri buradadır.
“Fon rezaleti” konuşulurken, ondan katbekat büyük olan faiz düzeninin, borç ekonomisinin ve bunu besleyen ahlâkî çürümenin konuşulması elzemdir. Bu cesur teşhis yazınızdan dolayı sizi yürekten tebrik ediyorum.
Rabbim kaleminize kuvvet, ilminize bereket versin. Hakkı söylerken delili, ölçüyü ve insafı muhafaza etmeyi hepimize nasip eylesin.
Selam ve hürmetlerimle.
Ahmet Ziya İbrahimoğlu
Şuan en büyük tehlike Bankacılık sektöründe tesettürlü bayanların müşteriye daha çok güven duygusu veriyor imajı ile satış pazarlama birimlerinde çalışmaya yönlendirilmesi. Şube müdürlerinin üstelik bunları terfi adı altında yaparken tesettürlü bayan ve kızlarımızdan ne tür tavizler verdiğini anlatmak istemiyorum bile. O kadar pis bir sektör ki bankacılık aklı olan eşini kızını bir bankaya çalışsın diye sokmaz o kadarını söyleyeyim size. Umarım bu tesettürlü bayanların kredi satış biriminde çalışmaya bilerek ünvan vericez adıyla teşvik(taciz) edilmesi konusunu da ele alırsınız hocam. Bankacılıkta aile yapıları da bozuk durumda çoğu personelde