OKÇULAR TEPESİ’NDEN KIRINTILAR VAR MI YÜREKLERİMİZDE?

Hayat, bir terazinin iki kefesi arasından ibaret aslında…

Terazinin bir kefesinde dünyalık metalar var… Para, mal, mülk, şan-şöhret… Kin, nefret, bencillik…

Diğer kefesinde ise ahiret hayatı… Hak, hakikat, sevgi, saygı, adalet…

Aynı Uhud Dağı ile hemen yanı başındaki Okçular Tepesi gibi…

Hadi gelin, bugün terazinin bir kefesine Uhud Dağı’nı koyalım, diğer kefesine ise Okçular Tepesi’ni…

Peygamberimiz (sav)’in “Uhud bizi sever, biz de Uhud’u severiz” hadis-i şerifini öğrencilik yıllarımdan bugüne hep düşünmüşümdür.

Bir dağı biz niye severiz ya da o dağ bizi nasıl ve neden sever?

Elbette Uhud Harbi’nin bu dağın eteklerinde cereyan etmesi bizim için önemli… Elbette bu savaşta Enes b. Nadr, Hz. Hamza, Mus’ab b. Umeyr gibi sahabilerin şehit düşmesi bizim açımızdan katbekat önemli…

Lakin “Uhud bizi, biz Uhud’u sevdiğimize” göre, başka bir tılsım olmalı bu dağda…

Dağların büyüklüğü, bir ulûhiyet havası verir insana. Sonsuzluğa açılan bir kapı gibi ahireti hatırlatır bizlere.

Ayneyn ya da Okçular Tepesi ise, dünyalıkları temsil etsin havsalamızda…

Zira Peygamberimiz, Uhud Harbi’nden hemen önce bu tepeciğe Abdullah b. Cübeyr komutasında elli kadar okçu yerleştirmiş ve ne olursa olsun, kendisinden emir gelmedikçe bu alanı terk etmemelerini tembihlemişti.

Ama olmadı işte…

Savaşı Müslümanlar kazanmaya başlayınca okçuların birçoğu, ganimet toplama heyecanıyla Ayneyn Tepesi’ni terk etti. Abdullah b. Cübeyr ve bir avuç sahabi, tepeyi terk eden arkadaşlarını engelleyemedi.

Ve savaş Müslümanların aleyhine dönüverdi.

Ve o günkü dünyalık arzu ve istek, Uhud Harbi’ni kaybettirdi Müslümanlara…

Hadi dönelim Uhud Dağı’na ve bakalım uzunca…

Sonra bir de dönüp bakalım Okçular Tepesi’ne…

Ve düşünelim…

Aslında Müslümanın hayatı, Uhud Dağı ile Okçular Tepesi arasında yaptığı tercihlerden ibaret değil midir?

Hadi biraz daha derin düşüncelere dalalım hep birlikte…

Cesaretle ve korkmadan düşünelim: “Okçular Tepesi’nden kırıntılar var mı yüreklerimizde?” diye…

Hepimizin hayatında bir Ayneyn Tepesi var galiba…

Kimininki para…

Kimininki makam…

Kimininki kariyer…

Kimininki şöhret…

Kimininki sosyal medya…

Kimininki insanların beğenisi…

Kimininki ise nefsinin bitmek bilmeyen arzuları…

Bazen bir ev…

Bazen bir araba…

Bazen daha çok kazanma hırsı…

Bazen “Ben de herkes gibi yaşamalıyım” düşüncesi…

Ama unutmayalım:

Hayatımızda bir kere Okçular Tepesi’ni terk ettiğimizde, nefsimizle yapmış olduğumuz savaşın dengesi değişebiliyor…

“Cihad-ı Ekber’i” kaybetmekle karşı karşıya kalabiliyoruz…

Şimdi başta kendimize, sonra ailemize, daha sonra çevremize ve hatta ülkeyi yöneten siyasilere soralım isterseniz:

Kaçımız Abdullah b. Cübeyr gibi yerimizde durabiliyoruz?

Terazinin bir kefesinde Uhud Dağı var, diğer kefesinde Ayneyn Tepesi…

Yoksa biz Uhud’u, Uhud bizi neden sevsin ki?

Şaban Doğan

Yazarımızın Diğer Yazılarını Okumak İçin Lütfen Bu Linki Ziyaret Ediniz.

Mirat Haber – YouTube