TARİHİN GİZLENEN SAYFALARI VE GÜCÜN OTORİTESİ

Adaleti tesis etmenin, güçlü olmaktan geçtiği; insanlık tarihinin değişmeyen, belki de en acımasız kurallarından biridir: Eğer yeterli gücünüz yoksa, birey olarak da devlet olarak da başkalarının “adalet” diye sunduğu o iki ucu keskin bıçağın merhametine –ya da daha doğru bir ifadeyle– zilletine boyun eğmek zorunda kalırsınız.

Aslında yeryüzü imtihanının doğasında var bu yalın gerçek. Yaratan’ın bu dünyaya has verdiği yetki ve imkanlar, bir nevi turnusol kağıdıdır. Gücü eline geçirenin onunla ne yaptığı, katındaki o büyük sınavı kazananlar ile kaybedenleri ortaya çıkaracaktır.

Ancak güç, sadece meydanlarda ya da ekonomi alanında konuşmaz. En çok da bilgiye ve inanca müdahale etmek ister.

Bugün geriye dönüp baktığımızda, Resul Efendimizin yaşadığı ve bizlere tertemiz bir örnek olarak bıraktığı İslam dininin, Emevi ve Abbasi hanedanlıkları döneminde nasıl dejenere edildiğini açıkça görebiliyoruz. O dönemlerde dine nasıl bidatler sokulduğu, ne gibi ekleme ve çıkarmalar yapıldığına dair tarihi gerçekler, yüzyıllarca kitapların kapakları arasında sıkışıp kaldı.

Peki, kitlelerin bu gerçekleri bilmesi neden istenmedi?

Cevap nettir: Gücü elinde tutan otoritenin, kendi bekasını koruma arzusu. Çünkü sorgulamayan, gelenekselleştirilmiş ve otoriteye itaat eden bir din anlayışı, gücü elinde tutanların her zaman en büyük konfor alanı olmuştur.

Ne var ki, Cumhuriyet dönemiyle birlikte bu tabu yıkılmıştır. Geçmişte gücün müdahalesiyle deformasyona uğramış bu bilgilerin, Cumhuriyet çatısı altında birçok araştırmacı yazar ve ilim erbabı tarafından rahatlıkla aktarılabilmesi, devletin inanç üzerindeki o baskıcı “güç müdahalesini” kaldırmış olmasındandır. Bilgi, ancak gücün gölgesinden kurtulduğunda özgürleşir.

Elbette hakikati haykırmanın bir bedeli vardır. İslam toplumunu aslından uzaklaştıran o otorite müdahalelerini gün yüzüne çıkaran, taklitten öteye geçemeyen geleneksel dini görüşleri sarsan ilim erbabı, bugün bile belli çevrelerin hedefindedir. Cemaat, cemiyet ya da tarikat yapılanmalarının duvarlarına çarpan bu aydınlar, zaman zaman dijital ya da sosyal mecralarda linç edilmek isteniyor.

Ancak her şeye rağmen, egemenlerin ezberlerini bozma yürekliliğini gösteren, fildişi kulelerinden inip topluma gerçekleri anlatan o cesur yüreklerin varlığı takdire şayandır. Onlar, gücün değil, hakkın tarafında durmayı seçenlerdir.

Hiç şüpheniz olmasın; Resulullah’ın tebliğ ettiği ve bugüne kadar sapasağlam ulaşan yegane rehberimiz Kuran-ı Kerim’dir. Onu tek kaynak kabul edip, dini kavramları geleneksel prangaların ve hurafe kültürünün etkisinden arındırarak yeniden ele alan ilim insanları, bu toplumun geleceğidir.

İslam, doğası gereği evrenseldir ve insan fıtratıyla tam bir uyum içindedir. Bir uyumsuzluk varsa bu insan elinin müdahalesi sebebiyle ortaya çıkan bozulmalar sebebiyledir. Din, gücün aparatı olmaktan kurtarılıp aslına döndürüldükçe, sadece Müslümanların değil, tüm insanlığın fikri ve ruhi gelişimine (inkişafına) vesile olacaktır.

Yeter ki gücün yazdığı sahte tarihlere değil, hakikatin yalın sesine kulak verelim.

Fehmi Yağlı

Yazarımızın Diğer Yazılarını Okumak İçin Lütfen Bu Linki Ziyaret Ediniz.

Mirat Haber – YouTube