YAŞLILIK TORUN ÇOCUĞUNU GÖRMEK MİDİR?

Ecdadımız, bazı gerçekleri, asırların tecrübesini özetleyerek dile getirir:

“Erken kalkar yol alır Erken evlenen döl alır” deyimi de bunlardan biridir sanırım… Bu deyimin doğruluğunun bir kanıtı da ben olmalıyım.

17 YAŞINDA KOCA 18 YAŞINDA DA BABA OLDUM

63 yıl kadar önce 17 yaşında evlendim. Çocukluktan çıkmış gençliğe yeni adım atmıştım ki ne olduğunu anlamadan önce koca, 18 yaşında da baba oldum.

Bununla da kalsa iyi. Allah’ın takdiri ve lütfuyla 38 yaşına girerken yedinci kızım olan dokuzuncu çocuğum doğdu. İki yıl sonra da ikinci kızım Hamdiye’den ilk torunum  Furkan dünyaya geldi.

İki kişilik bir aile idik, 23 senede on ikincisi ilk torunum olan on iki kişilik bir aile olduk.

”Erken evlenen döl alır “ böyle bir şey olsa gerek.

ÇOCUK GİBİ TORUN DA BİR NİMET

Rabbimizin sayılamayacak kadar çok olan nimetlerinden ikisi de hiç şüphesiz çocuk ve de torundur. O, Nahl suresinde şöyle buyurur:

“Allah size, kendiniz gibi birer insan olan karşı cinsten eşler yarattı. Eşlerinizden de size çocuklar ve torunlar verdi ve size tertemiz gıdalar, geçim kaynakları ve rızıklar ihsan etti. Bütün bunlara rağmen, hâlâ Allah’tan başka kulluk edilecek, emrine boyun eğilecek varlıklar bulunduğuna dair asılsız bir inanç besleyerek batıla inanacak ve Allah’ın bunca nimetlerine karşı nankörlük mü edecekler?” (Nahl 72)

ÇOCUK-TORUN NİMETLERİ DE ŞÜKÜR İSTER

Çocuk ve torun da Rabbimizin Ona şükrü gerektiren nimetlerindendir. Şükrün ilk gereği, nimeti Rabbimizden bilmek ve dile getirmektir. Bir diğer gereği de şükrü nimetin cinsinden bir işle yapmaktır ki çocuk ve torun nimetinde bu görev, nimet sahibi olan Rabbimizin emirleri ve yasaklarına bağlılıktır ve bu bağlılığı  çocuklar ve torunlar için örneklendirmektir.

İslami iman ve yaşam ile yapılacak örneklendirme, çocuğa ve toruna da yapılabilecek en büyük hayır olur.

Torunun dedelerini, anneanne ve baba annelerini iyi bir Müslüman olarak görmesi ne büyük bir kazanç, ne büyük mutluluktur.

Torun sevildiğinde ve de sevdiğinde gördüğü bilgeliği ve örnekliği içselleştirir. Onları görerek pekiştirdiği için unutmaz ve uygular.

BAHTSIZ TORUNLAR

Bizim kültürümüzde dedeler sakallıdır, namazlıdır, oruçludur, komşularınca sevilendir, herkesin yardımlarına koşandır, Nineler yani anneanne ve babaanneler de öyledir. Onlar tesettürlüdür, ağızları dualıdır, aile fertlerini birleştiricidir, ailesi ve çevresinin dert ortağıdır ve uzanan yardım elidir.

Şimdilerdeki bazı torunlar için yoksunlar-yoksullar desek aşırı bir tespit mi olur, bilemiyorum.

Babaların ve anaların yetersizliğini geçtik, namazsız olup sigara ve içki içen, yalan söyleyen, kötüleri seven ve onları öven, hep çıkar hesapları yapan dedeler var. Tesettürsüz ve secdesiz olup dedikoducu, israfçı ve çevresi ile kavgalı nice anneanne ve babaanneler var. Bunların imansız olanları da var ama onları anmaya dilim varmıyor.

Eğitim sistemi, dizi filmler ve sosyal medya tahribatı bir yana… bu  tiplerin  torunları,  bütün bu olumsuz örnekler içinde nasıl gerçek Müslümanlar ve erdemli insanlar olarak yetişebilir? Allah yardımcıları olsun.

DÖL ALMA TORUNLA DA BİTMİYOR

Evet erken evlendik döl aldık ve kırk yaşında dede olduk. Döl alma burada da bitmiyor.  Rabbim dilerse kırk yaşında dede olan kişi yetmişini aşınca torunların çocuklarını da görebiliyor.

Seksene adımımızı atmadan 16 torundan sonra torunların çocuklarını da gördük. Sare, Selim Asaf, Afra, Ahmet Yağız’dan sonra beşinci torun çocuğu olan Ela Esma’yı da kucağımıza alıp sevebildik. (Reşimde görülüyor.)

Dedelik yaşlılığı çağrıştırırsa da bizim gibi kırkında dede olanlar bu gerçeği algılayıp algılatamazdı. Galiba biz yaşlılığı, torunların çocukların görünce fark ettik.

Acaba gerçek yaşlılık torunların çocuklarını görmek midir?

YAŞLILARA ÖLÜM SIRA İLE ÇOCUKLARA-TORUNLARA ARASIRA

Biz torunların çocuklarını da gördüğümüze göre yolun sonu göründü gibi; gibisi de fazla, ölüme iyice yaklaştık. Ne var ki çocuklarımız, torunlarımız ve onların çocukları da bizim arkamızda ölüm kuyruğunda. Hoş ara sıra da olsa onlardan öne geçecekler  olmuyor değil.

Ölüm ötesine imanımızla ölümü öldürdüğümüz için ölüm bize yokluk değil, ölümsüzlüğe açılmaktır. Rabbimizin ebedi olacak Cennet nimetlerine kavuşmaktır.

EBEDİYET İÇİN YARATILDIK

Seksene vardık da yetersiz kulluğumuzdan, duaları ve yardımları ile bizi anacaklarını ümit ettiğimiz çocuklarımız ve ahfadımızdan/zürriyetimizden  öte elde kalıcı olan bir âhiret sermeyemiz de yok. Ama  âhiret penceresinden bakıldığında en fazla bir gün gibi görülecek dünya hayatında başka neye sahip  olunabilirdi ki? (Müminûn 113)

Kur’ân’da  daha açık bir şekilde anlatılmıyor mu? Hatırlatalım:

Allah, kendisinin ölüleri nasıl dirilteceğini sorgulayan kulunu öldürüp yüz sene sonra dirilttiğinde ona -ne kadar süre geçtiğini -sorar. Kulun verdiği cevap “bir veya yarım gün” olur. (Bakara 259)

GAM YOK ÜMİDİMİZ ÇOK

“Allah gecinden versin” desek de ilahi kader hükmünü icra edecek.

Ama gam yok. Çünkü ölüm ötesinde ümidimiz ve beklentimiz çok; Rabbimizin rahmeti ve Cennet nimetleri gibi sınırsız ve sonsuz.

Rabbim bizi çocuklarımıza ve onların çocuklarına ve zürriyetimizden geleceklere güzel örnek kılsın ve onları da bize hayırlı halef etlesin.

Ali Rıza Demircan

MİRATHABER.COM  -YOUTUBE- 

YAZARIN DİĞER YAZILARINA ULAŞMAK İÇİN BURAYA TIKLAYINIZ