Türkiyede’ki Masonların Amacı Neydi?

Masonluğun Osmanlı’ya Girişi

18. yüzyıldan itibaren Osmanlı İmparatorluğu’nda boy gösteren ve Tanzimat’tan İttihat ve Terakki’ye kadar pek çok kilit ismi bünyesinde barındıran Masonluk, tarih boyunca “hayırseverlik” ve “aydınlanma” maskesinin ardında gizli bir emperyal güç odağı olduğu iddialarıyla gündemde kalmaya devam ediyor.

Özellikle Osmanlı’nın zayıfladığı dönemlerde devlet kademelerine sızan ve reform hareketlerini yönlendiren bu yapılanmanın, imparatorluğun parçalanmasında Batılı devletlerin gizli bir aracı olduğu sonradan net bir şekilde ortaya çıkmıştır.

Kökü Dışarıda, Amacı Muamma: Gizli Bir Nüfuz Alanı

Mason localarının temel yapısı, yerelden ziyade uluslararası bir hiyerarşiye ve bağlılığa dayanmaktadır. Bu durum, eleştirilerin odağına yerleşmektedir. Masonluk, üyelerine “evrensel kardeşlik” ve “üstün ahlak” vaat etse de, eleştirel çevreler bu yapılanmanın asıl amacının, üye olan kilit devlet adamları ve bürokratlar aracılığıyla Batılı büyük güçlerin (özellikle İngiltere ve Fransa) siyasi ve ekonomik çıkarlarını Osmanlı topraklarında güvence altına almak olduğunu savunuyor.

Osmanlı’nın kritik dönemeçlerinde, Sadrazam Mustafa Reşit Paşa, Âli Paşa, Fuat Paşa ve hatta V. Murad gibi üst düzey isimlerin mason olması, bu nüfuz iddiasını güçlendiren tarihi veriler olarak öne sürülüyor. Tanzimat ve Islahat fermanları gibi Batı’nın dayattığı reformların mimarlarının mason localarıyla bağlantılı olması, Masonluğun sadece bir sosyal kulüp değil, aynı zamanda emperyal siyasetin gizli bir operasyon merkezi olduğu şüphesini derinleştiriyor.

Atatürk Neden Kapattı? Ulusal Egemenliğe Tehdit

Masonluğa yönelik en büyük tepki ve kapatma kararı, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk tarafından 1935 yılında alınmıştır. Atatürk ve dönemin Cumhuriyet Halk Partisi kadrosu, Mason localarını “kökü dışarıda,” “gizli” ve “millî menfaatlere aykırı” bir yapılanma olarak görmüş ve ulusal egemenliğe bir tehdit olarak değerlendirmiştir.

Dönemin Adalet Bakanı Mahmut Esat Bozkurt’un Meclis grubunda yaptığı sert eleştirilerde, Masonluğun gizli niteliği ve yabancı merkezlere olan bağlılığı vurgulanarak, genç Türkiye Cumhuriyeti’nin ulusal bağımsızlığını ve iç işlerindeki egemenliğini koruma refleksiyle bu yapılanmanın varlığına son verilmiştir. Bu karar, Masonluğun Türkiye topraklarında asla millî ve bağımsız bir karakter kazanamayacağı, aksine emperyalizmin uzantısı olarak kalacağı tespitine dayanmaktadır.

Gizli Cemiyetler Olarak Süren Tartışma

Masonluk, gizliliğe dayanan ritüelleri, hiyerarşik yapısı ve uluslararası bağlantıları nedeniyle tarih boyunca “gizli cemiyetler” tartışmasının merkezinde yer almıştır. Eleştirenler, devletin kilit noktalarına yerleşen ve birbirine sıkı bağlarla bağlı bu kişilerin, kamuoyundan gizlenen amaçlar doğrultusunda hareket etmesinin, demokratik yönetim ve ulusal şeffaflık ilkelerine kökten aykırı olduğunu belirtiyor.

Sonuç olarak, Masonluk; Osmanlı’dan Cumhuriyete uzanan süreçte, bir kısım aydınlanmacı ve hayırseverlik söylemlerine rağmen, Türkiye’de millî ve bağımsız siyasetin önündeki emperyalist bir bariyer olarak görülmeye devam etmektedir. 1935’teki kapatma kararı ise, Türkiye Cumhuriyeti’nin dış müdahalelere ve gizli nüfuz mekanizmalarına karşı en keskin ve net duruşlarından biri olarak tarihe geçmiştir.

İslami Haber ”MİRAT” – YouTube