NESİLLER ARASI UÇURUM NORMAL Mİ?

Günümüzde toplum katmanları arasında önemli bir farklılık görülüyor. Bu farklılık, ebeveyn ve gençler arasında çatışmaya ve dışlamaya kadar varabilen bir noktaya gelebiliyor. Hatta konu, gençlerin değişik şekillerde y, z kuşaklarına bölünmesi gerektiği görüşüne kadar varabiliyor. Böyle bir  önemli farklılık normal bir durum mudur, yoksa bunun arkasında bir zorlama ve ayırımcı bir mantık mı bulunmaktadır?!..

Genç ve Olgun Nesiller Ayrılığı

İnsan hayatı, çocukluk, gençlik, olgunluk ve yaşlılık olarak dört ana kategoriye ayrılmaktadır. Her dönemin kendine göre bazı özellikleri bulunmaktadır. Fakat, herkesin bu dört farklı dönemi  ölçülü ve sistemli bir şekilde geçirebildiğini söyleyemiyoruz. Çünkü, genelde her dönemin belirgin nitelikler taşıdığı görülmektedir: Çocuklukta masum, sevimli ve ölçüsüz davranışlar ortaya çıkmaktadır. Gençlikte hareketli, kendini gösterme özelliği, büyük hedefleri hayal eden ve oturmamış bir kişilik özelliği vardır. Olgunluk döneminde ise daha istikrarlı, dikkatli ve tecrübelere dayalı bir yaşama tarzı hakim olmaktadır. Yaşlılık dönemi ise hayatı bilen, uzun bilgi ve hayat kültüründen gelen çeşitli olayların sağladığı birikim ile oluşmuş, bilgelik özellikleri ortaya çıkmakta fakat, hareket imkanı oldukça daralmaktadır.

Aslında her dönemin, bir diğer dönemi hazırlayan imkan ve şartları bulunmaktadır. Yani, bir dönem, bir önceki dönemin bilgi ve alışkanlıkları üzerine kurulmaktadır.  Bu yüzden, insanın olgunluk ve yaşlılık dönemleri, daha önceki dönemin imkan ve tecrübeleriyle şekillenmektedir. Bu yüzden, önceki dönemleri sağlıklı ve  ölçülü bir  anlayış ve kültür ile yaşayanlar, hayatta daha huzurlu, mutlu ve huzurlu bir ömür geçirme imkanına sahip olabilmektedirler.

Ailede verilen eğitim ve terbiye,  toplum kültürüne yansıma imkanı bulamadığı gibi,  geçmiş hayatın ahlaki  ve geleneksel  ortamına sahip olmayan insanların, yanlış  bilgilenme ve hayat tarzları yoluyla problemli ve aykırı tutumlara sahip oldukları görülmektedir. Hatta, insan ilişkilerinde kopukluklar veya ters tutumlar meydana gelebilmektedir.  Genç ve olgun insanlar arasındaki zıtlık ve farklı hayat anlayışları, bu kültürel açıklıklara yol açmakta ve birbirlerini anlayamayarak, hasım haline getirmektedir.

Nesiller, Birbirini Tamamlamalıdır

Hayat tarzları, bilgiye erişim ve  her iki neslin birbirini anlaması ve birbiriyle kaynaşmasını engelleyen durumlar, şartların ve imkanların değişmesinden dolayı olmamaktadır!.. Bu konu, kültür ve dünya görüşünün farklı bir hale gelmesinden dolayıdır… Çünkü  kültür ve medeniyet, düzenli ve birbirini tamamlayan bilgi ve hayat tarzlarının toplamı olarak hayatı düzenleme durumundadır… Toplum kültüründeki başkalaşma, aslında düşünce, duygu ve hareket alanında bir değişime sebep olmakta ve özellikle gençlerde eskiye karşı  bir küçümseme, olgun ve yaşlı insanlarda ise, yeniyi hoş görmeme ve ondan rahatsız olma tutumunu ortaya çıkarmaktadır.

Bizim gibi kendi değer ve yaşama geleneklerini  belli bir dönemde terk etme durumunda kalan toplumlarda, ciddi bir belirsizlik ve kendi gerçeğinin farkına varamama durumu, özellikle genç nesillerde kendini göstermektedir. Bu olayın aktörleri, Tanzimat ve Meşrutiyet dönemlerinde, kendi tarih, kültür ve inanç değerlerine uygun olmayan bir değişime yönelen yüksek tahsilli gençlerdir!.  Toplumlarda değişim, eğer gerçek bir ihtiyaca göre yapılmazsa, fayda yerine zarar verir ve öncelikle de insanların ruh ve düşünce dünyalarında önemli kırılmalara sebep olabilir. 

Biz, Tanzimat ve Meşrutiyet dönemi roman, şiir ve tiyatro örneklerinde kendi tarih, kültür ve inancını, Batı’dan gelen yabancı ve sosyal yapımıza ters bir bilgi ve anlayışlar ile değiştirme olayı ile karşı karşıya kaldık… Bilgi, müzik, giyim ve düşünce kaynaklarının, bizim geçmiş medeniyetimize uygun olup olmadığına bakılmadan, her şeyi Batı’dan kopya etmeye başladık!…  Sonunda, bin yılı aşkın bir kültür ve yaşama alışkanlıkları, yeni nesillerden uzaklaştırıldı! Batı düşünce ve yaşama tarzını, ideal bir dünya gibi gören, yenilik heveslileri bir grup aydının yanlış seçimlerinin kurbanı olduk!.. Samimi, dayanışmacı ve ahlaklı bir hayatı terk edip, sebebini ve gerekçesini bilmediğimiz bir yaşayışın etkisi ile her nesil kendinden öncekini basit ve gereksiz (!) görmeye başladı.  Bu durum, yaşayış tarzından kullanılan eşyalara kadar bir farklılaşmaya gitti.

Şimdilerde bu anlamsız, faydasız ve bizi sersemleten bu değişim hastalığının olumsuz sonuçlarını yaşıyoruz. Artık bu  şuursuz değişimden uzaklaşıp, nesiller arası bağı ve tecrübeyi yeniden değerlendirip nesiller arası kopukluğu gidermek zorundayız.

Prof. Dr. Sami Şener

Yazarımızın Diğer Yazılarını Okumak İçin Lütfen Bu Linki Ziyaret Ediniz.

Mirat Haber – YouTube