
COP’UN ARDINDAN
Geldiler ama gidemediler. Aralarında anlaşamadıkları için de dün yayınlanması gereken nihai bildiri yayınlanamadı. Belki de bildirinin yayınlanması yarına kalacak. Ben bu yazıyı yazarken 3. Taslak üzerine konuşuyorlardı. Kimine göre bazı teknik kararlar ve Paris Anlaşması altındaki bazı taslaklar kabul edilmiş ama henüz bunlar bir bildiri şeklinde ortaya konulmuş değil. Öte yandan Konferans merkezinde sökülmeye başlandı. Dün 14.00’e kadar COP31’de nihai bildiri konusu hâlâ çözülememişti. Resmi kapanış 20 Kasım akşamıydı ancak “Antalya Mutabakatı” diye dünyaya ilan edecekleri ana siyasi metin (üzerinde uzlaşı sağlanamadı. Bu harika bir haber. (Bakara 251)’de ne buyurmuştu Allah (cc): “Eğer Allah, insanların bir kısmını diğer bir kısmıyla savmasaydı, yeryüzü mutlaka fesada uğrardı. Fakat Allah, âlemlere karşı lütufkârdır.”
Hâlâ çözülemeyen konulara gelince, Fosil yakıtlardan uzaklaşma ifadesinin tamamen metinden çıkmış olması. Elektrifikasyon hedefinin 2035’e kadar %35’inin yenilenebilir kaynak zorunluluğu olmadan kalması. Uyum finansmanındaki somut 120 milyar dolar hedefinin düşürülmesi. Panama, bazı Avrupa ülkeleri, ada devletleri ve sivil toplum güçlü dil ve finansman istiyor; fosil yakıt üreticileri ise mevcut zayıf metni savunuyor. Kurum ise 2035 / %35 hedefi sanki hallolmuş bir konu gibi, televizyonlarda döndürülüp durdu. Ama sonuç ortada. Bu ayrıca diplomatik bir skandal! Bir gelişme olursa, yazının sonuna “Son dakika” olarak eklerim inşallah!
COP lobisi Türkiye’den ayrılmak için bekleyişini sürdürürken GlobalReset‘e karşı olanlar açısından bu konferans Globalist’lerin arkalarında bir utanç ve öfke bırakarak sona eriyor! Bize bu konferansla birlikte yüklenen bir de fatura var. Bu işe hazineden 40 Milyar+ TL ödenmiş. 40 Milyar liralık bir negatif PR! İnatla sürdürülen bu tür faaliyetler, iktidar kanadında ciddi bir erazyon’a sebeb olacak gibi gözüküyor. Halkla inatlaşılmaz. Bu halkın çok büyük bir kısmı, şu yoksulluk döneminde, kendi payına düşeni helal etmez! COP’un şöyle bir faydası oldu, bu vesile ile, COP’un ne olduğu ve ne olmadığı bir şekilde halka anlatılabildi. Resmi görevliler ve protokol konuşmaları, diplomatik nezaketin reel politik çerçevedeki bildik övgüleri dışında hafızalarda hiçbir şey kalmadı. İşin en kötü yanı ise, bir yandan Gazze’de çağın utancı ve krizi yaşanırken böyle bir şehircilik ve iklim krizi yaşanmasına rağmen “rüşveti kelam” mahiyetinde birkaç kişinin tek cümlelik sözü ile geçiştirilirken, ülkemizdeki ekonomik, politik ve fon krizi bir çok ülkenin politikacıları tarafından yakından izlendi.
Dünya, Antalya’dan çok Pekin’deki zirve ile ilgili idi. Dünyanın gündemi başkaydı, Türkiye’nin gündemi başka, Antalya’nın gündemi başka. Pekin’e giden ABD ve Rusya COP’a itibar etmediler. AB ülkeleri de. Bu konferansın finansmanını üslenenlerin üçte ikisi, dünyayı kirleten İlk 4’de 3’e denk geliyor. Bu işten siz ne anladınız.. 3 hafta sonra dünya İnsan Hakları günü var, kimin umurunda insan hakları! Hak-Hukuk mu kaldı dünyada!
Antalya Şehircilik Konferansı, “sıfır atık” konferansları verilirken, Gazze denilen bir şekir yerle bir edilmeye devam etti. Anneler çocuklarının cesedini, çöpe dönen enkaz yığınlarının arasında ararken. Aynı denizi iki yanındaki gerçekler ve gündem aynı değildi. BM Batı Şeria’da, Gazze’de, Lübnan’da, Suriye’de, Sina’da üzerine düşeni yapmıyor, bir şehir’i kurtarmaktan aciz insanlar toplanmışlar, dünyayı kurtarmaktan söz ediyorlar. Kimi eşini, çocuklarını yönetmekten aciz, kimi çevresinde ne olup-bittiğini bile bilmeyen insanlar, COP zirvesine katılanlara bakarsanız görürsünüz, bunlar ülke yönetiyor! Bakmayın bunlarının çoğunun rejiminin Cumhuriyet olduğuna. O Cumhuriyetlerin pek çoğu “Monarşik veya Oligarşik” bir Cumhuriyet. Ya tek kişi yönetiyor, ya da bir aile. Bir lobi.
Yarın bunlar gelip, aldıkları kararları yasalaştırmaya, mevzuata dönüştürmeye çalışacaklar. Asıl direniş bundan sonra başlıyor. Her şeyi kanunla düzenleyenler, eğitim, polis, yargı, arka bahçelerine konumlandırdıkları media, STK, Sermaye, sanat camiası, cemaat toplulukları üzerinden insanları bu işe uymaya zorlayacaklar. Kanunların nasıl yapıldığını da görüyoruz, nasıl uygulandığını da. Kuvvetler ayrılığı, politik, sivil ayırımının olmadığı bir ülkede yaşıyoruz. Servet, silah ve iktidarın birbirinden bağımsız bir şekilde var olması bunun için istenir. Bir ülkede ne kadar çok yasa varsa, o ülkede özgürlükler o kadar azdır. Kanun devleti olmak marifet değil, Marifet hukuk devleti olmaktadır. Yoksa, Stalin’in de, Hitler’in de, Netenyahu’nun da devleti de var, yasaları da var, yargıçları da.
Hukuka uygun olmayan yasa suç aletidir. Yasa ile düzenlenen her konuda yetkiyi politikacıya verirsiniz, sizin verdiğini yetki, para ve güçle bunu size karşı kullanabilirler. Onun için yasama, yürütme ve yargı ayrılmıştır. Onun bağımsız media ve STKlar’dan söz ediyoruz. Ama hepsi iktidarı muhalefeti siyasetin arka bahçesinde besleniyorlar.
Bu risk sebebi ile “Self determination/ Kendi geleceğini belirleme hakkı” ilkesinden söz ediyoruz.
Bu Kemalist, otoriter, totaliter, monarşik, daha sonra oligarşik akıl daha sonra ne yazık ki, diğer siyasilere de bulaştı. Herkes kendini küçük Amerika görüyor. Ortada Türk bayrağı, sağda Mustafa Kemal, sol da liderin dev posteri. Bizim ülkede bizim şehir, bizim ilde bizim ilçe, bizim ilçede bizim köy, bizim köyde de “Ben” hesabı. Benlik dedikleri “Ego”ları, bencillikleri tavan. Yapmış bunların. Ego-santirik bir dünyada yaşıyorlar. Bu bozuk düzen iliklerimize kadar işlemiş. Din ve devlet büyüklerini, bir takım Mega Player’leri “İdol” edinenler, onları “İlah ve Rab konumu”na yükselttiklerinin farkında bile değiller. Uluslararası sistemin gösterdiği yolda yürüyenlerin varacakları yer, bu Global resetçi, Pedefolik, Satanist, Siyonistlerin varacağı yerden farklı olmayacaktır.
Bu COP’çülerin arkasındaki lobi geç kaldıklarının farkındalar. Tepe ülkelerdeki tepişme, onların işini zorlaştırıyor. Geri dönmek de istemiyorlar. 2030’a sadece 3 yıl kaldı neredeyse. Oysa yapacak çok işleri var. Bu COP 31 bu açıdan çok önemli idi. Türkiye’yi bu kirli oyunda, özellikle İslam dünyası için rol model haline getirmek ve pilot ülke olarak değerlendirmek istiyorlar, daha önce “İstanbul sözleşmesi”nde olduğu gibi. Bu lobi, öyle görülüyor ki, daha da hırçınlaşacak. Daha agresif olacaklar. “Bundan sonrası tufan” dercesine, bir çok ülkede ekonomik, sosyal, siyasal krizler çıkartacaklar. Savaş, terör, toplumsal ayaklanmalar, darbeler, OHAL yönetimlerine geçiş, faili meçhul cinayetler, suikast’ler dönemi başlıyor. Bu süreçte seçim de çözüm değil. Seçim ekonomisi hem ekonomiyi daha da zora sokar, hem de siyasi rekabet gerilimi artırarak, çatışmaya zemin hazırlamasının ötesinde, siyasiler birbirleri aleyhine ifşaatlar’la siyasi zemini bataklığa, çamur deryasına dönüştürebilirler. Bu da bu çetenin işine gelir. Sabırlı olalım. Ailemize sahip çıkalım. Dayatmalara teslim olmayalım ve kafamızı da kiraya vermeyelim. Her duyduğumuza inanmayalım. Sadece Kafirlerin değil, büyük günahları alenen ya da gizlese de tekrar tekrar yapan fasıkların getirdikleri haberler, çağrılara da hemen inanmayalım. Hele o trollere asla itibar etmeyelim.
5G+, Chemtrails, Trans Humanizm, İstanbul Sözleşmesi hükümlerini tekrarlayan o malum yasanın uygulamaları, yeni aşı ve pandemi olaylarına, NeuraLink ve Nesnelerarası iletişim senaryolarına, karbon ayak izine, akıllı şehir, ev, işyeri, araba, telefon komplosuna karşı dikkatli olalım. Hiçbir insan dünyada olup-bitenleri görmezden, duymazdan, bilmezden gelme hakkına sahip değildir. Bu dünyada yaptığımız, yapmamız gerekirken yapmadığımız, söylediğimiz ve söylememiz gerekirken söylemediğiniz her şeyin hesabının sorulacağı bir gün var. Cahillerden ve zalimlerden olmayalım.
Sanırım Hılful Fudul / erdemliler ittifakına ger dönmemiz gerek. Temele Ahlakı koymalıyız. Sonra da farklılıklarımıza rağmen barış içinde bir arada yaşamak istiyorsak erdemli akıllı, dürüst, cesur insanların birlik olması, haksızlıkların, zulüm’ün ve sömürünün üzerine birlikte gitmesi gerek. Def-i mazarrat, celbi menafiden evladır. Sonra da adaletten, barıştan, özgürlük’ten yana yeni bir düzen inşası için, herkesin canını, emeğinin meşru karşılığı olan malını, namusunu, aklını ve inancını, fıtratı ve neslini koruyan yeni dünya inşa etmek için birlik olmalıyız.
Bu konuyu şu ayetler ışığında düşünelim: (Âl-i İmrân 75) “Kitap ehlinden öylesi vardır ki, ona yüklerle mal emanet etsen, onu sana (eksiksiz) iade eder. Fakat onlardan öylesi de vardır ki, ona bir dinar emanet etsen, tepesine dikilip durmadıkça onu sana iade etmez. Bu da onların, ‘Ümmîlere karşı (yaptıklarımızdan) bize vebal yoktur’ demelerinden dolayıdır. Onlar, bile bile Allah’a karşı yalan söylerler.” (Enfâl 2): “Mü’minler ancak o kimselerdir ki; Allah anıldığı zaman kalpleri ürperir. O’nun âyetleri kendilerine okunduğu zaman (bu) onların imanlarını artırır. Onlar sadece Rablerine tevekkül ederler.” (Maide 51/82-83):” Ey inananlar! Yahudi ve Hristiyanları dost edinmeyin. Onlar birbirlerinin dostlarıdırlar. Sizden kim onları dost edinirse, kuşkusuz o da onlardandır. Şüphesiz Allah, zalimler topluluğunu doğruya iletmez.” (82) “İnsanlar içerisinde iman edenlere düşmanlık bakımından en şiddetli olarak Yahudiler ile şirk koşanları bulacaksın. Onlar içinde iman edenlere sevgi bakımından en yakın olarak da “Biz Hristiyanlarız” diyenleri bulacaksın. Çünkü onların içinde keşişler ve rahipler vardır ve onlar büyüklük taslamazlar.” (83): “Resûle indirileni duydukları zaman, tanıdıkları gerçekten dolayı gözlerinden yaşlar boşandığını görürsün. Derler ki: “Rabbimiz! İman ettik, bizi (hakka) şahit olanlarla beraber yaz.” Bu ayetteki “dost edinmeyin” ifadesi (Arapça evliyâ), özellikle sırdaş, müttefik, idareci veya dinî yönde yakınlık kurma anlamındadır. Kur’an’da benzer uyarılar başka ayetlerde de geçer (mesela Âl-i İmrân 28, Mümtehine 1 ve 9). Aynı sure’de (Mâide 82-83) bazı Hristiyanların müminlere daha yakın olduğu da belirtilir; ayetler birlikte okunduğunda bağlam daha net anlaşılır.
Selam ve dua ile.
ABDURRAHMAN DİLİPAK
YAZARIMIZIN DİĞER YAZILARINI OKUMAK İÇİN LÜTFEN BU LİNKİ ZİYARET EDİNİZ
İSLAMİ HABER “MİRAT”