
Antalya‘da düzenlenen COP31 İklim Zirvesi‘nde dünya liderleri bir araya gelerek küresel ısınmayı, karbon salımını, çevre kirliliğini ve doğanın geleceğini tartışıyor. Ormanların korunması, su kaynaklarının sürdürülebilir kullanılması ve gelecek nesillere yaşanabilir bir dünya bırakılması için çözüm yolları aranıyor.
Bunların hepsi elbette önemli. Ancak insanlığın önünde cevap bekleyen çok daha acı bir soru var: Bombalarla toprağı, suyu, ağaçları ve yaşam alanları yok edilen Gazze’nin nefesini kim kurtaracak?
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan‘ın COP31’de yaptığı konuşmada Gazze‘deki yıkımı “ekokırım” olarak nitelendirmesi, bu meselenin uluslararası iklim gündeminde de tartışılması bakımından dikkat çekiciydi. Erdoğan, asırlık zeytin ağaçlarının kesildiğine, toprağın ve suyun kirlendiğine, şehirlerin enkaz yığınlarına dönüştüğüne dikkat çekti.
Aslında bu tablo yalnızca siyasi açıklamalarla sınırlı değil. Birleşmiş Milletler Çevre Programı‘nın 2025 tarihli değerlendirmesi de Gazze‘de tarım alanlarının, doğal yaşam bölgelerinin, su ve atık altyapısının ağır zarar gördüğünü ortaya koyuyor.

YIKILAN SADECE BİNALAR DEĞİL, BİR HAYATIN KENDİSİ!
Gazze‘de bombaların altında yalnızca evler ve hastaneler kalmadı. Zeytinlikler, tarım arazileri, su kaynakları, kıyılar ve doğal yaşam alanları da büyük zarar gördü. Moloz yığınları, patlayıcı kalıntıları ve kirlenen su kaynakları, savaşın çevre üzerindeki etkilerini yıllarca sürdürebilecek bir felakete dönüştürüyor.
Üstelik çevresel yıkım, Filistinlilerin geleceğini de tehdit ediyor. Temiz suya ulaşamayan, sağlıklı gıdaya erişemeyen, toprağını işleyemeyen bir toplumun yeniden ayağa kalkması nasıl mümkün olacak?
ÇEVRE AHLAKI İNSAN AHLAĞINDAN AYRI DÜŞÜNÜLEMEZ!
Burada asıl sorgulamamız gereken, çevre duyarlılığımızın ne kadar samimi olduğudur. Bir ağacın kesilmesine karşı ses yükseltirken binlerce ağacın yok edilmesine sessiz kalmak nasıl açıklanabilir? Bir damla suyun israfını konuşurken milyonlarca insanın temiz sudan mahrum bırakılmasını görmezden gelmek hangi vicdana sığar?
İslam, insanı yeryüzünün sahibi değil, emanetçisi olarak görür. Rabbimiz, “Yeryüzünde bozgunculuk yapmayın” buyurarak insanın tabiatla ve diğer canlılarla ilişkisine de ölçü koymuştur. (A’râf, 7/56)
Unutmayalım: Çevreyi korumak yalnızca karbon salımını azaltmak değildir. İnsanın hayatını, toprağını, suyunu, ağacını ve geleceğini korumaktır.
COP31′de verilen sözler, Gazze’nin yıkılmış zeytinliklerine, kirletilmiş sularına ve enkaz altındaki hayatlarına da ulaşabilecek mi?
Çünkü Gazze’nin nefesi kurtarılmadan, insanlığın çevre adına verdiği mücadele hep eksik kalacaktır.
İSLAMİ HABER “MİRAT”