
Fon krizi ortaya çıktığında önerimiz açıktı: Tasfiye ile tahsilatı aynı anda başlatın. Fonların elindeki varlıklar nakde çevrilirken, hukuka aykırı biçimde fon dışına çıkarıldığı tespit edilen değerlerin de peşine düşün. Bunun için 6183 sayılı Kanun’un tahsil gücünden yararlanın.
TMSF’ye bu yetkilerin bir kısmının verilmesi ekim sonunu buldu. Şimdi idare, bu yetkiyi ne zaman ve ne ölçüde kullandığını açıklamalıdır.
Mal varlığına tedbir koymak, parayı tahsil etmek değildir. Tahsil edilen para da yatırımcıya ödenmiş sayılmaz. İdare her fon için dört rakamı düzenli olarak yayımlamalıdır:
Tespit edilen zarar,
takibe alınan alacak,
fiilen tahsil edilen tutar ve
yatırımcıya yapılan ödeme.
Bu rakamlar açıklanırsa gecikmenin nerede yaşandığı ve hangi kurumun sorumlu olduğu görülür.
Fahiş kazanç sağladığı yetkili makamlarca tespit edilen kişi ve kuruluşların tam listesi de açıklanmalıdır. Devlet, hangi kazancı hangi ölçütlerle fahiş saydığını ortaya koymalıdır.
TBMM, isimlerin ve tutarların yayımlanması için açık bir kanuni dayanak oluşturmalıdır.
Kimden ne kadar iade beklendiği,
ne kadarının gönüllü olarak iade edildiği ve
ne kadarının tahsil edildiği ayrı ayrı gösterilmelidir.
Fahiş kazanç tespiti, kesinleşmiş hukuki sorumlulukla karıştırılmamalıdır.
Bugün piyasada birçok isim dolaşıyor.
Siz doğrulanmış bilgiyi açıklamazsanız, tekrar edilen iddialar zamanla insanların zihninde gerçek muamelesi görür.
Bu, haksız yere adı geçenlerin itibarına zarar verir. Aynı zamanda, hakkında somut tespit bulunanlara aynı kuralların uygulanıp uygulanmadığı konusunda şüphe yaratır.
Bu işlemlere karıştığı tespit edilen veya karıştığına dair kuvvetli şüpheler bulunan yöneticilerin tamamı, yetkili makamlarca geçici olarak görevden uzaklaştırılmalıdır. Açığa alma bir ceza değildir. İncelemenin bağımsız yürütülmesini ve kayıtların korunmasını sağlayan bir tedbirdir. Kimse söylentiyle görevden uzaklaştırılmamalı ancak kuvvetli şüpheler varsa da unvanı ne olursa olsun kimseye istisna tanınmamalıdır.
Tasfiye ve tahsilat, önceki işlemlerde rol almamış yeni bir ekibe verilmelidir.
Geçmişte bu işleri yapan veya incelenen kararları alan veya uygulayan yöneticiler/uzmanlar, o kararların hesabını çıkaracak ekibin içinde yer almamalıdır. Yeni ekibin yetkisi, sorumluluğu ve çalışma takvimi açık olmalıdır. Kamuoyu kimin hangi işi üstlendiğini ve ne sonuç aldığını bilmelidir.
Her gecikme yeni tedbirler gerektiriyor. Gerekçesi açıklanmayan her yeni tedbir de yeni şüpheler doğuruyor. Şüphe ve belirsizliğin yıkamayacağı hiçbir yapı yoktur.
Bugün yatırımcı, parasının hesabını soruyor. Yarın seçmen, bu hesabın neden zamanında verilmediğini sorar.
Tahsilatı hızlandırmaz, doğrulanmış bilgileri açıklamaz, süreci yeni bir ekibe teslim etmez ve şeffaf olmazsanız; kaybedilen güvenin siyasi bedeli olur.