MUHAFAZAKÂR İKTİDAR TARİHİ BİR TERCİHLE KARŞI KARŞIYA

Türkiye yeni bir anayasa tartışmasının eşiğinde bulunuyor. Bu tartışma yalnızca hukuk metinlerinin yeniden düzenlenmesi meselesi değildir. Aynı zamanda toplumun hangi değerler üzerine yükseleceği, hangi ilkeleri esas alacağı ve geleceğini hangi referanslarla inşa edeceği sorusudur. Özellikle uzun yıllardır muhafazakâr kimliğiyle siyaset yapan ve geniş ölçüde dindar seçmenin desteğiyle iktidarda bulunan bir yönetim açısından bu süreç, siyasi olduğu kadar ahlaki ve tarihî bir sorumluluk anlamına da gelmektedir.

Yaklaşık çeyrek asırdır muhafazakâr seçmenin desteğiyle iktidarda bulunan siyasi irade, toplumun dinî hassasiyetlerini önceleyen bir söylem geliştirmiş, milyonlarca seçmen de bu söyleme güvenerek destek vermiştir. Bu nedenle yeni anayasa tartışmaları başladığında, muhafazakâr kesimlerin beklentilerinin gündeme gelmesi doğal bir durumdur. Bu beklentilerin nasıl karşılanacağı ise anayasa yapım sürecinde tartışılacak temel meselelerden biri olacaktır.

Ancak Müslümanlar açısından mesele yalnızca yeni bir hukuk metni hazırlamak değildir. Esas mesele, hayatın hangi inanç ve hangi hakikat üzerine bina edileceğidir. Çünkü tevhid inancı, Allah’ın yalnızca ibadet edilen ilah değil; aynı zamanda hüküm koyma ve nihai otorite sahibi olduğuna iman etmeyi de içerir. Bu bakımdan birçok Müslüman, yeni anayasa tartışmasını sadece siyasi bir reform değil, aynı zamanda inanç ve hayat tasavvuru bakımından önemli bir eşik olarak değerlendirmektedir.

Geçmişte anayasa değişiklikleri için yapılan referandumlarda muhafazakâr seçmenin önemli bir bölümü “evet” oyu kullanmış, bu desteği İslami düzen beklentisiyle ilişkilendirmiştir. Elbette her seçmenin tercih gerekçesi aynı değildi; farklı siyasi ve hukuki değerlendirmeler de bulunuyordu. Ancak dindar çevrelerde, anayasal düzenlemelerin zaman içinde kendi değer dünyalarını daha fazla yansıtacağı yönünde bir beklenti oluştuğu da inkâr edilemez.

Bugün gelinen noktada temel soru şudur: Yeni anayasa hangi değerlerden beslenecektir? Sadece mevcut sistemin teknik eksiklerini gideren bir metin mi hazırlanacaktır, yoksa toplumun inanç dünyasını, ahlaki değerlerini ve özellikle Müslüman halkın tevhid eksenli beklentisini de dikkate alan yeni bir toplumsal çerçeve mi ortaya konacaktır?

İslam’a inananlar açısından egemenliğin mutlak sahibi Allah’tır. Bu inanç, tevhidin ayrılmaz bir parçası olarak görülür. Bu sebeple birçok Müslüman, hayatı düzenleyen temel ilkelerin insan iradesinden bağımsız olarak vahyin rehberliğinde şekillenmesi gerektiğini savunmaktadır. Bu anlayışa göre adalet, hak, emanet, can ve mal dokunulmazlığı, inanç hürriyeti, kul hakkının korunması ve kamu düzeni gibi temel esaslar ilahî ölçülerden beslenmelidir. Yeni anayasa hazırlanırken bu ilkelerin göz ardı edilmemesi gerektiği yönündeki talep de bu inanç anlayışının bir yansımasıdır.

Bu perspektiften bakıldığında İslam, yalnızca bireysel ibadetleri düzenleyen bir din değil; aynı zamanda adalet, ehliyet, liyakat, emanet, yolsuzlukla mücadele, yetimin korunması, fakirin gözetilmesi ve kamu malının titizlikle muhafaza edilmesi gibi temel ilkeleri ortaya koyan kapsamlı bir hayat nizamı olarak görülmektedir. Bu nedenle bu görüşü benimseyenler, anayasanın da bu ilkelerden ilham alması gerektiğini ifade etmektedir.

Müslümanların anayasal beklentisinin merkezinde herhangi bir etnik üstünlük, sınıfsal ayrıcalık veya belirli bir grubun menfaati bulunmamaktadır. Beklenti; Allah’ın adaletini esas alan, inanan-inanmayan, Müslüman-gayrimüslim bütün insanların temel haklarını güvence altına alan, zulmü reddeden, hukuku üstün tutan ve insan onurunu koruyan bir düzenin inşa edilmesidir. Bu nedenle dile getirilen “İslam’ı referans alan anayasa” çağrısı, savunucularına göre yalnızca Müslümanlar için değil, toplumun tamamı için adalet merkezli bir hukuk anlayışını ifade etmektedir.

Muhafazakâr iktidarın önünde bugün tarihî bir tercih bulunmaktadır. Eğer hazırlanacak yeni anayasa yalnızca mevcut düzenin bazı maddelerini değiştiren teknik bir metin olarak kalırsa, yıllardır değişim beklentisi taşıyan seçmenlerin bir kısmı açısından bunun yeterli görülmeyeceği açıktır. Buna karşılık, tevhid inancının ortaya koyduğu adalet anlayışını esas alan, Allah’ın mutlak egemenliğine iman eden Müslümanların beklentilerini de dikkate alan bir anayasa yaklaşımı ise bu kesimler tarafından tarihî bir adım olarak değerlendirilecektir.

Bu nedenle kamuoyunda dile getirilen “Yeni Anayasa İslam Olmalı” sloganı, yalnızca bir siyasi tercih değil; onu savunanlar açısından Allah’ın hükmünü ve tevhid inancını hayatın merkezinde görme arzusunun bir ifadesidir. Bu çağrı, anayasa tartışmalarında dile getirilen farklı önerilerden biridir ve kamuoyunda tartışılmaktadır.

Belki de bugün tartışılan en önemli mesele şudur: Yeni anayasa sadece yeni maddelerden oluşan bir metin mi olacak, yoksa tevhid ekseninde adaleti, emaneti ve insan onurunu merkeze alan yeni bir istikamet mi ortaya koyacaktır? Bu soruya verilecek cevap, yalnızca bugünü değil, gelecek nesilleri de etkileyecektir.

İslam Başaran

Yazarımızın Diğer Yazılarını Okumak İçin Lütfen Bu Linki Ziyaret Ediniz.

Mirat Haber – YouTube