Kurban’ın Önemi ve Dışarıda Kurban Kesmek!

KURBAN BAYRAMININ ÖNEMİ ve DIŞARIDA KURBAN KESMEK!

MAKALENİN SESLİ ANLATIMI

Kurban Bayramı, sadece belirli günlerde yerine getirilen bir ibadetin ötesinde, hem bireysel iç dünyamızı hem de toplumsal hayatımızı inşa eden muazzam bir hakikattir. Kurban, özü itibarıyla kulun Yaradan’ına, insanın da insana yakınlaşması demektir. Bu mübarek günlerin kalplerimize fısıldadığı en büyük değer; Hz. İbrahim ve Hz. İsmail’in sadakatini kuşanarak Allah’ın emirlerine teslim olmak ve paylaşmanın o eşsiz huzurunu hissetmektir.

Günlük hayatın koşturmacası, ekonomik zorluklar ve küresel sıkıntılarla daralan ruhlarımız, bayramların gelişiyle nefes alır. Kurban, bireysel bir ibadet gibi görünse de aslında tamamen toplumsal barışı mayalayan bir güce sahiptir. Çünkü kurbanın en büyük nişanesi, bu nimete ulaşamayan, evine belki de yıl boyu et girmeyen insanların yüzünü güldürmek, onlara yalnız değilsiniz mesajını vererek, alan el ile, veren elin bu mutluluğu beraber yaşamasıdır.

Kurban Kesimi ve Gözden Kaçan Bazı Durumlar

Tam da bu noktada, kurbanın o birleştirici ruhunu zedeleyebilecek, son dönemde dalga dalga büyüyen bir eğilime ve doğurabileceği tehlikeye dikkat çekmek gerekiyor: Yurt dışı kurban bağışlarının kontrolsüz bir hızla artması.

Bugün ülkemizdeki canlı hayvan ve et fiyatları ile yurt dışındaki vekalet bedelleri arasında ciddi bir ekonomik makas var. Birçok vatandaşımız, haklı gerekçelerle ya da bütçe planlaması nedeniyle kurbanını yurt dışına göndermeyi tercih ediyor. Sektörün ve medyanın içinde yer alan biri olarak sahada bu yönelişin ne kadar hızlı arttığına bizzat şahit oluyorum. Elbette Afrika’daki, Asya’daki ya da dünyanın dört bir yanındaki mazlum kardeşlerimize el uzatmak, İslam’ın evrensel kardeşlik hukukunun bir gereğidir. Ancak bunu yaparken gözden kaçırdığımız çok ince ve hayati bir çizgi var.

Eğer kantarın topuzunu kaçırır ve kurban ibadetini tamamen sınırlarımızın dışına taşırırsak, kendi topraklarımızda o eski bayram coşkusunu, mahallemizdeki dayanışma ruhunu kendi ellerimizle tüketmiş oluruz.

İslam medeniyeti, yardımlaşmada önceliği her zaman “yakın çevreye, komşuya ve akrabaya” verir. Bizler, yanı başımızdaki ihtiyaç sahiplerini görmezden gelip tüm yardımlarımızı uzak coğrafyalara yönlendirirsek, içeride çok daha derin sosyal çatlaklara zemin hazırlamış oluruz. Kendi ülkesinde geçim sıkıntısı çeken, et alamayan fakir insanlarımız, kurbanların tamamen dışarıya gönderildiğini gördükçe kendilerini itilmiş, unutulmuş ve yalnız hissedeceklerdir. En büyük tehlike de budur: Kendi insanımızın kalbinde, Müslüman kardeşine karşı gizli bir kırgınlığın ve gönül yarasının oluşması.

“Komşusu açken tok yatmayı” içine sindiremeyen bir inancın mensupları olarak, bu konuda hassas bir denge kurmak zorundayız. Başta Diyanet İşleri Başkanlığı ve İHH olmak üzere, sivil toplum kuruluşları ve kanaat önderleri, toplumda bu denge bilincini yeniden inşa edecek yol gösterici adımları acilen atmalıdır.

Geçmişte İHH başkanı Bülent Yıldırım bu tehlikeyi görmüş olacak ki şöyle bir açıklama yapmıştı: Eğer tek bir kurbanınız varsa bize bağışlamayın.Önceliğiniz ülkenizde kesmek olsun.İkinci bir kurban alacak imkanınız varsa onu bize bağışlayın.

Dolayısıyla dışarıdaki mazlumu sevindirirken, içerideki muhtacı mahzun bırakmamak bu ibadetin sıhhati, toplumsal huzurumuz ve iç barışımız için şarttır. Rabbim, kurban vesilesiyle tüm İslam alemine esenlik getirsin; bizleri bu mübarek günlerin ruhunu hem evimizde, hem mahallemizde hem de tüm dünyada hakkıyla yaşatan kullarından eylesin.

Selam ve Dua ile

NEJDET DEMİREL

İslami Haber ”MİRAT” – YouTube