TEK ÖNDER VE EN GÜZEL AHLAKI TAMAMLAYAN SEVGİLİ İNSAN, HZ.MUHAMMED SAV.

Bu görünen alemde insanın varlığı ve bu varlığın sırrı üzerinde tefekkür ettiğimizde şu neticeye varırız: İnsan da tıpkı tüm kainat gibi yaratıcısına delalet eden ayet yani alamet olmak için yaratılmıştır.Şu var ki insan yaratıcısına delalet etme ve yaratılma hususunda kâinatla benzer bir konumda olsa da kendisine yüklenen görev ve sorumluluk noktasında ondan ayrılmaktadır.
İnsanın hem nefsinde hem de afâkında olan ayetleri açığa çıkarma şeklinde mühim görevi vardır zira insanoğlunu yaratıcısına karşı ayet olma noktasında diğer varlıklardan ayıran asıl önemli husus, özgür iradesiyle iman etmesidir. İman etmek ise ameli gerektirir. Amel ise ancak iman edenden sadır olur. İmansız bir amel ise muhteşem bir okyanusun içerisinde dalgalar arasında kendi gemisini yönetemeyen bir kaptan timsalidir.

Denilebilir ki kainattan farklı olarak insan, özgür iradesi vasıtasıyla işlediği ameller ile yaratıcısına delalet eder.
Bu gerçeği ve yaratılış gerçeğimizin canlı sahnesini insanoğlu galu belada onaylamıştır.
Yeryüzüne ise onay verdiği imanını hangi şartlarda olursa olsun en muhteşem sahnesi ile canlandırmak üzere rüya alemi ile özdeş bir sahnede, tabiri caizse bir simülasyon aleminde gerçekleştirmek üzere yeryüzü vizyonuna yollanır. Efendimiz as bu hususu “İnsanlar rüyadadır, ölünce uyanırlar.” sözleri ile işaret etmiştir.
Bu vizyonda kimi insanlar iyi, kimisi kötü sonuçlar çıkararak bu rüya aleminden, gerçek alemine uyanır.
İnsanın amelleri arttıkça yaratıcısına olan delaleti de kuvvetlenir. Bu yüzden amel, Allah’ın insana hür iradesiyle delalet etmesi için bahşettiği bir vesiledir. Bu vesile asla heba edilmemelidir zira insan, insaniyetini ancak özgür iradesiyle yaratıcısına delalet ettiği nispette kazanır. Bu özgür irade ile de yeryüzü vizyonunu sonlandırırken muhteşem bir cennete uyanır.

Durum bu iken “Amel nedir?” sorusu tıpkı “Nasıl ayet olabilirim?” ya da “Özümden nasıl bir ayet inşa edebilirim?” sorusu
gibidir. Çünkü insanın özgür iradesiyle yapmış olduğu her amel elbet aynı değildir. Öyle ameller vardır ki Allah’ı
unutturur. Hatta bazı ameller vardır ki insanı şirke götürür. Bu amellerle insan Allah’a değil putlara delalet eder.
Allah ne ister ister? Peygamber olsa hangi davranışı sergiler? Bu soruları sorarak cevabı doğru bulmak ve onun üzerine istikamet ile yol almak, kulun yaratıcısına olan delaletini de kuvvetlendir.
Dolayısıyla Allah katında bir değere sahip, birtakım şart ve vasıflara sahip olan amel-i sakîl ve bir sorumluluk-değer taşımayan amel-i hafif arasında bir ayrıma gitmek gerekir.

Kâinata Rahmet ve en güzel örnek olarak bize muallim vazifesi ve Peygamber makamı ile gönderilen Efendimiz as muhteşem bir hayat sergilemiştir. Hakta, adalette, merhamette, insanlıkta, evlatlıkta, ebeveynlikte, evlilikte, yemede, içmede, oturup kalkmada, işte, güçte, devlet başında, vazifede, liderlikte ve hayatın akla gelen her şûbesinde TEK ÖNDER VE TEK İNSAN olma vasfını yüzyıllarca koruyacak muhteşem bir siret bırakmıştır. Hep en iyinin bir insanda görülebilecek vasıfları ile vefa, takva, tevazu, doğruluk, masumiyet, mukavemet, zeka, asalet, hikmet, hitabet, emanet, kerem sahibi olmak bakımından en hayırlısıdır.
Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin doğduğu günlerin bizlere heyecan veren ikliminde ona yakın olmak, hayatı ile hem hal olmak arzumuzun arayışları ile kıvranan halimize şifa olarak bizlere çok değerli bir yönerge hem kur’an-ı Kerim hem de hadis-i şeriflerde verilmiştir.

Kur’ân’da Ahzâb 33/56. Ayetler de:

“Allah ve melekleri şüphesiz Peygambere salât ediyorlar. (O hâlde) Ey iman edenler! Siz de ona salât edin ve tam bir teslimiyetle selâm verin.” denilmiştir.
“Ümmetimden bana en yakın olanlar bana en çok sâlâvât getirenlerdir.” diyen Efendimiz Hz. Muhammed ( S.A.V) ‘in yaptığı davet ne güzeldir. Allahümme salli ala seyyidina Muhammed.

Tam da bu güzel ve kutlu günlerde bu kutlu daveti değerlendirerek, Allahu Teala ve Habibi ile kurulacak yakınlık bağını arttırmak, muhabbet ve sadakati bir kördüğüm timsali sıkılamak temennimiz.
O’na salat ederken salat-ın; Rahman ve Rahim olan Allah’a ve onun bize layık gördüğü resule duyulan yüksek muhabbet, hürmet, bağlılık ve dua olduğunu idrak ederek salat etmek ne güzel.
Cenab-ı Hâk öyle salat-ü selamlar nasip etsin ki bize , ruhumuzu imanla tazeleyecek bir sevda ve sonsuz mutlulukla rızıklandırsın bizi.

Geçenlerde okuduğum İbni Arabi’nin sevgi üzerine söylediği sözleri paylaşarak ve o güzel hislere benzer hislerden pay alabilmek temennimizle yazımı tamamlıyorum. Hepinizi en güzel isimlerin ve hasaten Vedud isminin sahibi, Nebisine Habibim diye seslenen, bizleri de sonsuz sevgisi ile kuşatmasını dilediğim, cemalini görmek ile şereflenmemizi umduğum Rahman ve Rahim olana emanet ediyorum.

“Ben sevgide öyle bir şey buluyorum ki hayalimdeki o sevgi gökyüzünde olsaydı hiç kuşkusuz gökyüzü çatır çatır çatlardı.
Eğer bu aşk yıldızlarda olsaydı yıldızlar parçalanır, parça parça düşerdi.
Eğer bu aşk dağlarda olsaydı dağlar yerinden kalkar yürürdü. İşte, ben böyle bir sevgiyi yaşadım…”
(Muhyiddin İbni Arabi)

Selam ve dua ile kalınız

Hatice Şebnem Diktürk

MİRATHABER.COM -YOUTUBE- 

YAZARIN DİĞER YAZILARINA ULAŞMAK İÇİN BURAYA TIKLAYINIZ